در یک شب شلوغ در یک کلیسا تبدیلشده در سانفرانسیسکو، میرا موراتی، بنیانگذار استارتاپ ۱۲ میلیارد دلاری هوش مصنوعی «Think Machines Lab»، سعی داشت درباره تاریخ انقلابها صحبت کند. اما بخت او کم بود؛ مهمانان با لباسهای لوکس و مشروباتی به نام «صفر تا یک» آنقدر پرهیاهو بودند که صدای او خفه شد. همین ناهماهنگی، نمایانگر چالش بزرگتری است: در دنیای فناوری، شنیده شدن برای زنان به معنای رسیدن به راس هرم قدرت نیست، بلکه گاهی به معنای نادیده گرفته شدن در همانجا است.
وقتی از افراد مختلف میپرسید strongest مرد دنیای تک کیست، پاسخهایی مثل الون ماسک، جسن هوانگ یا سام آلتمن بلافاصله داده میشود. اما وقتی پای زنان به میان میآید، مکث طولانیای ایجاد میشود. «گیون شاتول؟ لیزا سو؟ شاید دانیلا؟» این بیاعتمادی در پاسخدهی نشان میدهد که تعریف قدرت برای زنان، پیچیدهتر از یک عنوان سازمانی است.
چرا تعریف قدرت برای زنان دشوار است؟
قدرت در سیلیکونولی فقط پول نیست؛ ترکیبی از سرمایههای مالی، فکری، سیاسی و اجتماعی است. مردان تک بهطور سنتی در همه این عرصهها فعال بودهاند و شخصیتهایی «کult» شکل دادهاند. اما زنان اغلب با انتظارات متفاوتی مواجه هستند. آیا باید مثل مردها «خشن» عمل کنند؟ یا باید با سیاستهای اداری کنار بیایند؟
سقوط مانیفستوهای قبل
- Lean In شریل ساندبرگ: در حالی که این کتاب سالها تأثیرگذار بود، اما بار مسئولیت را بر دوش خود زنان گذاشت (مثلاً اینکه بیشتر صحبت کنند یا بهتر بازنشست شوند) و منجر به واکنشهای منفی شد.
- واکنشهای دهه ۲۰۱۰: پس از پروندههای تمایز قهری، شرکتها فقط سطحینگری کردند و زنان را به عنوان ابزار بازاریابی «دیوریآی» (DEI) معرفی میکردند.
سرمایههای گمشده: پول، چهره و سیاست
امینا ووجیکی، بنیانگذار 23andMe، بعد از ورشکستگی شرکتش تلاش کرد آن را پس بگیرد، اما با مقاومت سرمایهگذاران مواجه شد. او میگوید برای داشتن قدرت واقعی، «سرمایه فرهنگی» و حضور در شبکههایی مثل X (توییتر) لازم است. اما بسیاری از زنان مانند گایون شاتول، رئیس اسپیساکس، ترجیح میدهند پشت صحنه بمانند و فقط وقتی صحبت کنند که مهندسیشان کار کند.
موانع سرمایهگذاری خطرپذیر (VC)
رکوردهای اخیر نشان میدهد استارتاپهای متعلق به زنان در سال ۲۰۲۵ رکورد ۷۳.۶ میلیارد دلار جذب کردهاند، اما این حجم از سرمایه هنوز نسبت به کل بازار ناچیز است. فرهنگ «آلفا مرد» در VC بر ریسکپذیری شدید تکیه دارد که معمولاً با روایتهای اغراقآمیز مردانه گره میخورد. ساره گوو، سرمایهگذار فعال، معتقد است که رسانهها و کتابهای موفورpopularity، زنان را به یک «نوع خاص» تقلیل دادهاند که باید از آنها چشمپوشی کرد.
آینده قدرت: آیا هوش مصنوعی مساویکننده است؟
دانیلا امودی، همتای برادرش در انتروپیک، نمونهای است که چالشهای ساختاری را به رسمیت میشناسد. او تأکید میکند که باید مراقب باشیم هوش مصنوعی به ابزاری جنسیتگرا تبدیل نشود. تیم رهبری او از زنان متنوع تشکیل شده، اما در عین حال، برادرش داریو امودی، تصویر عمومی برند را مدیریت میکند. تینیت گپرو، منتقد سرسخت صنعت، هشدار میدهد که صنعت هوش مصنوعی برای زنان از دهه ۲۰۱۰ بدتر است و تمرکز بر «نجات صنعت» به قیمت نادیده گرفتن آسیبهای اجتماعی تمام میشود.
در نهایت، زنان امروزی در سیلیکونولی انتخاب دارند: آیا باید در یک سیستم ناقص «برنده» شوند و برای دیده شدن گاه باید درگیریهای سیاسی و هویتی را تحمل کنند؟ پاسخها متفاوت است، اما قطعی است که تعریف قدرت دیگر یکبعدی نیست و باید همزمان به تأثیرات اجتماعی، محیطی و سیاسی آن پرداخته شود.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.