آیفون ۱۸ پرو یا پیکسل ۱۱ پرو؛ کدام عکاسی بهتری دارد؟

دوربین گوشی‌های پرچم‌دار دیگر جایی برای ایراد گرفتن باقی نگذاشته‌اند؛ حالا بحث بر سر انتخاب سلیقه است، نه خوب و بد. حسگر بزرگ‌تر و لنز بهتر قطعاً کمک می‌کنند، اما آنچه امروز یک گوشی را از دیگری جدا می‌کند، پردازش تصویر، علم رنگ و میزان کنترلی است که در اختیار شما می‌گذارد. به همین دلیل یک ماه با آیفون ۱۸ پرو و پیکسل ۱۱ پرو عکاسی کردم تا ببینم رویکرد تازه هر دو شرکت به کنترل خلاقانه، در عمل چه حرفی برای گفتن دارد. اپل سیستم Photographic Styles را بازطراحی کرده و گوگل هم Camera Looks را معرفی کرده؛ مجموعه‌ای از پریست‌ها که پردازش تصویر امضای پیکسل را تغییر می‌دهند. هر دو روش نکات مثبت خودشان را دارند، اما بعد از مدتی کار کردن با این دو گوشی، ترجیح شخصی‌ام روشن است.

استایل‌های عکاسی اپل؛ کنترل بیشتر در دست شما

همیشه این ایده را دوست داشته‌ام که پیش از ثبت عکس، ظاهر نهایی‌اش را تغییر دهم. اگر با عکاسی آنالوگ آشنا باشید، ماجرا شبیه جابه‌جایی بین فیلم پورتا ۴۰۰ و اکتار است تا ظاهر دلخواه را همان‌جا به دست آورید، نه اینکه ساعت‌ها در اتاق تاریک وقت بگذارید. این کار مرا از باز کردن اپلیکیشن ادیت بعداً خلاص می‌کند و اثر تغییرات را همان لحظه در نمایاب می‌بینم. قابلیت استایل‌های عکاسی در اپل تازه نیست، اما در آیفون ۱۸ پرو یک قدم جلوتر رفته است.

مهم‌ترین اضافه‌شدنِ امسال، تب Texture است که میزان بافت، درخشش (Glow) و شبیه‌سازی حس فیلم را در عکس تغییر می‌دهد. اپل امکان اعمال فیلتر گرین (دانه‌های فیلم) را هم اضافه کرده، اگر واقعاً دلتان هوای حال‌وهوای نوستالژیک کرده باشد.

معمولاً به فیلترهایی که می‌خواهند ظاهر فیلم را بازسازی کنند بدبین هستم؛ خیلی راحت مصنوعی از آب درمی‌آیند، خصوصاً وقتی گرین یکنواخت روی کل کادر اعمال شود. پیاده‌سازی اپل باورپذیرتر است، چون افکت به نور و سایه‌های صحنه واکنش نشان می‌دهد.

حالت Film نمونه خوبی است. یک تأثیر ظریف سلولوئیدی به تصویر اضافه می‌کند که رنگ ملایمی شبیه عکس‌های فیلمی قدیمی به آن می‌دهد. می‌شود زیاده‌روی کرد؟ قطعاً. اما اینجاست که کنترل‌های ریز رنگ و تون وارد میدان می‌شوند تا تصویر را تنظیم کنید. یک برگ برنده دیگر هم در استایل‌های عکاسی هست که در ادامه به آن می‌رسم.

در بخش ظاهرهای خلاقانه، امسال فیلترهای Soft Skin و Glow هم اضافه شده‌اند. اولی مثل یک فیلتر زیبایی عمل می‌کند که چندان طرفدارش نیستم، اما وقتی ملایم باشد می‌تواند لک‌ها را کم‌رنگ کند. Glow جالب‌تر است؛ بدون تغییر سطح نوردهی، هایلایت‌ها و سایه‌ها را کمی تقویت می‌کند. نتیجه، تصویری با کنتراست کمی بیشتر است که در شبکه‌های اجتماعی خوب می‌درخشد و مرا یاد فیلم‌های نگاتیو رنگی می‌اندازد.

در نهایت هم کلید گرین هست. متأسفانه اپل از گذاشتن اسلایدر و کنترل دقیق برای آن دریغ کرده؛ همین‌جاست که افکت گاهی زیادی می‌شود و باید حواستان باشد کجا اعمالش می‌کنید.

با این حال، وجود این گزینه را دوست دارم، چون راه دیگری برای تجربه‌کردن با عکس‌ها بدون ادیت بعدی می‌دهد. می‌توانم یک استایل سیاه‌وسفید با گرین پررنگ‌تر را برای عکاسی خیابانی انتخاب کنم یا برای عکس‌های روزمره سراغ نسخه ملایم بروم.

و اگر نتیجه را نپسندیدم، می‌توانم همه ادیت‌ها را حذف کنم، چون کل این قابلیت به‌صورت غیرمخرب پیاده‌سازی شده است. به نظر من همین نکته، مزیت واقعی استایل‌های عکاسی است. بیرون از خانه و در حال حرکت همیشه نمی‌شود رنگ‌ها را بی‌نقص تنظیم کرد؛ امکان دست‌کاری بعدی فیلترها روی خط پردازش RAW یعنی می‌توانم به پیش‌نمایش به‌عنوان نسخه پیش‌نویس نگاه کنم، نه خروجی نهایی.

شخصی‌سازی تقریباً بی‌پایان را هم به این اضافه کنید؛ دیگر به چند پریست محدود نیستم و می‌توانم ظاهر عکس را با صحنه و سلیقه خودم هماهنگ کنم.

Camera Looks گوگل؛ سادگی را جدی بگیرید

گوگل در پیکسل ۱۱ پرو مسیر متفاوتی رفته است. Camera Looks گزینه‌هایی مثل Natural، Editorial، Velvet، Classic، Digi، Black Tie و Minimal را شامل می‌شود. هر کدام ظاهری متمایز به عکس می‌دهند، بدون اینکه کار زیادی از شما بخواهند. واضح است که این ظاهرها هم از فیلم‌های فوجی فیلم الهام گرفته‌اند.

جذابیتش را درک می‌کنم. اگر کنتراست و پردازش پرانرژی پیکسل را دوست دارید ولی می‌خواهید سبک‌های مختلف را هم امتحان کنید، این پریست‌ها راه راحتی هستند. برای مثال Editorial و Velvet چهره‌ها را در پرتره‌ها استایل‌مندتر می‌کنند و بقیه گزینه‌ها حال‌وهوای کلی عکس را تغییر می‌دهند.

مشکل من این است که Camera Looks فضای زیادی برای تجربه‌کردن فراتر از انتخاب‌های از پیش تعیین‌شده گوگل نمی‌گذارد. یک پریست انتخاب می‌کنم و همان چیزی را می‌گیرم که گوگل در نظر داشته. بله، هنگام عکاسی ابزارهای استاندارد نوردهی، کنتراست و شارپنس در دسترس‌اند، اما به‌محض فشردن دکمه شاتر همه آن تنظیمات قفل می‌شوند. باید در عکاسی خیلی حساب‌شده‌تر عمل کنید.

این لزوماً بد نیست. اکثر آدم‌ها احتمالاً دلشان نمی‌خواهد آخر یک روز بیرون‌رفتن، وقتشان را پشت نرم‌افزار ویرایش عکس بگذرانند. اما اگر از کنترل بیشتر روی تصویر نهایی لذت می‌برید، رویکرد گوگل در پیکسل ۱۱ پرو کمی محدودکننده به نظر می‌رسد.

تفاوت اصلی همان میزان کنترل است

هر دو شرکت اجازه می‌دهند پیش از عکاسی، ظاهر تصویر را شخصی‌سازی کنید. Camera Looks پیکسل ۱۱ پرو برای کنتراست، تون و تعادل رنگ اسلایدر دارد و استایل‌های عکاسی اپل کنترل بافت و گرین فیلم را اضافه می‌کنند. ممکن است رابط کاربری متفاوت باشد، اما اساس کار تقریباً یکی است. حتی می‌گویم مجموعه فیلترهای پیش‌فرض هر دو دوربین دنبال همان سبک ظاهری هستند و هنگام عکاسی می‌توانید هر قدر که می‌خواهید اغراق‌آمیز یا ملایم عمل کنید.

اما تفاوت واقعی بعد از ثبت عکس مشخص می‌شود. استایل‌های عکاسی اپل برگشت‌پذیر هستند؛ می‌توانید بعداً هنگام ویرایش، ظاهر عکس را عوض کنید یا کاملاً حذفش کنید. یا اگر یادتان رفته باشد هنگام عکاسی فعالشان کنید، بعداً بدون هیچ افت کیفیتی اضافه‌شان می‌کنید. در مقابل، Camera Looks گوگل همان لحظه عکاسی روی تصویر پخته می‌شود و بعداً قابل تغییر یا اضافه‌شدن نیست.

و صادقانه بگویم، رویکرد اپل را ترجیح می‌دهم چون آزادی عمل بیشتری برای تجربه‌کردن می‌دهد، بدون اینکه هنگام ثبت عکس به یک زیبایی‌شناسی خاص متعهد شوید. فکر می‌کنم گوگل در اینجا کمی زیادی به سمت سبک فیلمی رفته است.

برنده این مقایسه: آیفون ۱۸ پرو

از کاری که گوگل با Camera Looks در پیکسل ۱۱ پرو کرده خوشم می‌آید. پریست‌ها ساده‌اند و به کاربران پیکسل راه‌های بیشتری برای تجربه عکاسی، بدون باز کردن اپ ادیت، می‌دهند. اگر رابط ساده و ظاهری خاص با کمترین تلاش را می‌پسندید، اینجا چیزهای زیادی برای دوست‌داشتن هست.

با این حال، استایل‌های عکاسی به‌روزشده اپل پا را فراتر می‌گذارند. توانایی تنظیم مستقل تون، رنگ و بافت برای کسی که از تجربه‌کردن در عکاسی لذت می‌برد، تفاوت بزرگی می‌سازد. تب Texture و قابلیت Glow به‌طور خاص کمک می‌کنند بدون سر و کله زدن با ماسک در لایت‌روم، بهترین نسخه از یک عکس بیرون بیاید. راستش تنها چیزی که کم دارد، تنظیم دقیق میزان گرین است.

این یعنی همه به این سطح از کنترل نیاز ندارند. رویکرد گوگل برای کسانی که می‌خواهند عکس بگیرند، یک ظاهر اعمال کنند، چند تنظیم سریع انجام دهند و بروند، کاملاً کارراه‌انداز است. اما من گزینه‌ای را ترجیح می‌دهم که بتوانم تا رسیدن به نتیجه دلخواه تغییرش دهم. این انعطاف برای نگهداری آرشیو هم عالی است؛ ظاهری که امروز دوست دارید، شاید پنج سال بعد سلیقه‌تان نباشد.

برای من، همین آیفون ۱۸ پرو را جلو می‌اندازد.

نکات کلیدی این مقایسه

• آیفون ۱۸ پرو تب Texture را اضافه کرده که بافت، درخشش و حس فیلم را کنترل می‌کند و فیلتر گرین هم دارد.
• استایل‌های اپل غیرمخرب و برگشت‌پذیرند؛ حتی بعد از عکاسی می‌توانید اضافه، تغییر یا حذفشان کنید.
• Camera Looks پیکسل ۱۱ پرو شامل Natural، Editorial، Velvet، Classic، Digi، Black Tie و Minimal است.
• پریست‌های گوگل همان لحظه عکاسی روی تصویر پخته می‌شوند و بعداً قابل ویرایش نیستند.
• برای کاربری ساده و سریع، پیکسل ۱۱ پرو انتخاب راحت‌تری است؛ برای کنترل و انعطاف، آیفون ۱۸ پرو.