برای دهه‌ها، ستاره‌شناسان معتقد بودند که حلقه‌های سیاره‌ای فقط مخصوص غولان گازی بزرگی مثل زحل هستند. این باور در سال 2013 تغییر کرد؛ زمانی که یک جسم کوچک و تیره که بین زحل و اورانیوس می‌چرخد، از جلوی یک ستاره عبور کرد و دو بار روی دو طرف آن چشمک زد. این پدیده وجود دو حلقه باریک اطراف جسمی را آشکار ساخت که قطرش حتی به 250 کیلومتر هم نمی‌رسید. پابلو سانتوس-سانز، ستاره‌شناسی که در موسسه اخترشناسی آنดาลوسیا در گرانادا، اسپانیا کار می‌کند، در آن زمان می‌گوید: «این یک اتفاق غافلگیرکننده بود». از آن زمان به بعد، بزرگ‌ترین پرسش‌ها این بوده که این حلقه‌ها از چه موادی ساخته شده‌اند و چقدر عمر می‌کنند.
تغییرات تازگی در حلقه‌های چاریکلو
در مطالعه‌ای تازه که اخیراً منتشر شده، سانتوس-سانز و همکارانش از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای رصد مجدد عبور همان جسم، که اکنون «چاریکلو» شناخته می‌شود، از جلوی یک ستاره در پشت آن استفاده کردند. آنچه به دست آمد، بسیار جالب توجه است: یکی از حلقه‌های چاریکلو متراکم‌تر شده و دیگری تقریباً ناپدید شده است. دقیقاً نمی‌دانیم دلیل این دگردیسی چیست، اما نشان می‌دهد که این ساختارها در حالتی کاملاً پویا هستند.
تکنیک ساده برای کشف‌های پیچیده
روش پشت این رصدها در ظاهر ساده است. سانتوس-سانز توضیح می‌دهد: «ما پیش‌بینی می‌کنیم چه زمانی یک جسم از سیاره‌های خورشیدی از جلوی یک ستاره عبور خواهد کرد». در لحظه عبور، نور ستاره برای لحظه‌ای کم‌نورتر می‌شود و شکل این کاهش نور، اندازه، شکل و محیط اطراف جسم پنهان‌کننده را فاش می‌کند. او اضافه می‌کند که این کار برای اجسام کوچک و به‌خصوص برای آن‌هایی که در فاصله دورتر قرار دارند، بسیار دشوارتر است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.