در دهم سپتامبر، تنها دو روز پس از آن که جیکوب کاکسان، محقق سابق آنتروپیک، درباره خطر پایان انسانی‌ها از سوی صنعت هوش مصنوعی هشدار داد، شاخه نیویورک اسوسی‌اشن民主اتیکی (DSA) پست هوشمندی را در اینستاگرام منتشر کرد. تصویر اول یک دراگون خورشیدی (Ouroboros) بود که دمش را می‌جود و روی پس‌زمینه‌ای صورتی درخشان قرار داشت. متن پست می‌گفت: «هشدار از هوش مصنوعی و هیاهوی هوش مصنوعی، یک داستان هستند: هر دو توجه شما را به آینده‌ای علمی-تخیلی معطوف می‌کنند تا از آسیب‌های واقعیِ موجود در حال حاضر منحرف شوید.»
دو روی یک سکه: آسیب‌های کنونی در برابر فاجعه‌های آینده
این پست توسط «گروه اقدامات فناوری» شاخه نیویورک DSA، که بزرگترین شاخه ملی این حزب است، منتشر شد و بیش از ۲۵,۰۰۰ لایک دریافت کرد. اما همه موافق نبودند. یکی از کامنت‌ها می‌گفت: «موقعیت وحشتناک و خطرناک است. گاهی اوقات زدن زنگ خطر کاملاً جویه است.» این ماجرا، شکاف ایدئولوژیک عمیقی را در چپ‌پایه‌های آمریکا کشف کرد که بر سر یک سؤال کلیدی دست‌به‌کار هستند: آیا باید به ادعاهای شرکت‌های فناوری باور داشت که محصولاتی اینقدر قدرتمند ساخته‌اند که می‌توانند جهان را نابود کنند؟
بخشی از چپ‌نشینان معتقدند که اولویت‌دهی به نگرانی‌های نظری درباره هوش مصنوعی، به ضرر آسیب‌های ملموس است. آن‌ها می‌گویند که تکرار شعارهای شرکت‌های پیشرو درباره خطر هوش مصنوعی، در واقع به نفع خود شرکت‌هاست، زیرا توجهات را از تنظیم‌گری آسیب‌های فعلی دور می‌کند و به سمت یک آینده غیرممکن سوق می‌دهد. آلن دانگ، عضو گروه اقدامات فناوری، می‌گوید: «هوش مصنوعی به آخرین ابزار استثمار سرمایه‌داری تبدیل شده است. آسیب‌هایی که هوش مصنوعی نامنظم و سوءاستفاده‌شده داراست در سراسر کشور مشهود است. ما به عنوان سوسیالیست‌ها، به شرکت‌ها اعتماد نداریم که قانون‌گذاری بر خودشان را انجام دهند.»
جنگش برنی سندرز و همپوشانی‌های عجیب
از سوی دیگر، برخی دیگر از چپ‌نشینان مسیر سناتور برنی سندرز، رهبر غیررسمی چپ آمریکا، را تعقیب می‌کنند. سندرز با شوق و علاقه موضوع ایمنی هوش مصنوعی را پیش گرفته و معتقد است هوش مصنوعی پتانسیل حذف بشریت را دارد. او سال گذشته با تمام توان وارد دنیای ایمنی هوش مصنوعی شد و گفت‌وگوهایی که قبلاً فقط در دایره‌های خليج سیلیکون اتفاق می‌افتاد، را به واشنگتن و پایگاه هوایی-مردم‌سالاری‌اش منتقل کرد. سندرز در برابر دیتاسنترها (مخازن داده) قرار گرفت که سال گذشته از بزرگترین موضوعات اعتراضی چپ بود و هم‌زمان درباره آسیب‌های شغلی و خطرات وجودی هشدار داد.
موقعیت‌گیری سندرز او را در ائتلاف‌های عجیبی قرار داده است؛ به‌ویژه با استیو بنون، مشاور سابق ترامپ و یک چپ‌پایه-مردم‌سالار راست. این رویکرد همچنین الهام‌بخش پیام‌دهی کاندیداهای چپ‌پایه در سراسر کشور شده است. یک روز قبل از پست DSA، شش کاندیدای وابسته به «حزب خانواده‌های کارگر» (Working Families Party)، از جمله چهار نفری که مورد حمایت سندرز هستند، بیانیه‌ای درباره ضرورت تنظیم هوش مصنوعی برای جلوگیری از تهدیدات وجودی منتشر کردند.
نقد از درون: آیا این همه هیاهو به نفع شرکت‌هاست؟
امیدوارها، مانند تیمنیت گبرو، محقق هوش مصنوعی و منتقد صنعت فناوری، سندرز و همسو با او را به «پایه‌گیری از فرقه‌های نژادپرست و انتحاریِ آخرالزمانی» (اشاره به فلسفه‌های خیریت مؤثر و عقل‌گرایی) متهم کرده‌اند. رومگان چودوری، مدیرعامل مؤسسه غیرانتفاعی Humane Intelligence، نگرانی‌های شاخه نیویورک DSA را درک می‌کند. او معتقد است که توجهات گسترده‌ای که گفتمان ایمنی هوش مصنوعی ایجاد می‌کند، در نهایت به نفع آزمایشگاه‌های پیشرو خواهد بود.
چودوری می‌گوید: «شرکت‌ها با ارائه دیدگاه‌های افراطی، توجه، زمان، انرژی و پول را به دست می‌آورند. اما بعداً به واقعیت بازمی‌گردند، درحالی که از تخصص ما غافل می‌شوند. ذهنیت سرمایه‌گذاران ریسکی سخت است؛ هرچه مدیران عامل شرکت‌ها ترسناک‌تر و خیال‌انگیزتر به نظر برسند، سرمایه‌گذاران گریه برایشان می‌کنند.»
راه حل‌های عملیاتی و تنظیم‌گری جامع
برای شرکت‌های هوش مصنوعی مانند OpenAI و Anthropic که قصد سهام اولیه (IPO) دارند، این بازرسی می‌تواند یک مزیت بلندمدت باشد. پرگاتھی بالاسوبرامانیان، عضو گروه فناوری DSA که نقش مهمی در توقف یک‌ساله دیتاسنترهای نیویورک داشت، معتقد است در واقعیتِ میدانی، بحث ریسک وجودی اصلاً مطرح نمی‌شود؛ بلکه توافق بر این است که شرکت‌های هوش مصنوعی به منافع مردم متعهد نیستند.
فیل آرئونو، مدیر اجرایی سازمان Irreplaceable، با استناد به تجربه‌اش در فعالیت‌های اقلیمی، معتقد است که می‌توان هم‌زمان به آسیب‌های فوری و تهدیدات آینده پاسخ داد. او تشبیهی می‌کند: «این شبیه تقاطع اثر مستقیم استخراج سوخت‌های فسیل، غرق شدن خانه‌ها به دلیل طوفان‌های اقلیمی و حرکت گسترده به سمت ریسک‌های بلندمدت است.»
در نهایت، چالش اصلی برای چپ‌نشینان این نیست که آیا از تنظیم‌گری حمایت کنند یا خیر، بلکه این است که بر روی کدام نوع قانون‌گذاری‌ها وقت و منابع خود را متمرکز کنند. نظرسنجی جدید نشان می‌دهد دو سوم آمریکایی‌ها باور دارند حداقل ریسکی از سوی هوش مصنوعی برای نابودی بشر وجود دارد. این واقعیت، تمام اختلافات ایدئولوژیک درون‌حزبی را تا حدی کم‌رنگ می‌کند، زیرا در نهایت صدای رای‌دهندگان حرف آخر را خواهد زد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.