سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) به تلاش بیش از ۲۰ ساله خود برای پایش و کنترل آلودگی هوای ناشی از دامداری‌های بزرگ و صنعتی پایان داد. این تصمیم که اجرای قوانین «هوای پاک» را در این بخش رسماً متوقف می‌کند، با استقبال صنعت دامپروری و انتقاد شدید فعالان محیط زیست روبه‌رو شده است.
پشت پرده آلودگی هوای دامداری‌های متراکم
وقتی ده‌ها هزار رأس دام در فضایی محدود نگهداری می‌شوند، حجم عظیمی از پساب و فضولات در استخرهای روباز تجمع می‌یابد یا از طریق هواکش‌های بزرگ به بیرون فرستاده می‌شود. این فرآیند ترکیبی از گازها و ذرات سمی را در هوا پخش می‌کند که سلامت جوامع محلی را به خطر می‌اندازد.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد آلودگی ناشی از این مراکز سالانه باعث مرگ زودرس حدود ۱۲ هزار و ۷۰۰ نفر در ایالات متحده می‌شود. مهم‌ترین آلاینده‌های خروجی این مجتمع‌ها عبارت‌اند از:
- ذرات معلق ریز (PM2.5): نفوذ به عمق ریه‌ها و ایجاد بیماری‌های قلبی و تنفسی
- گاز آمونیاک: تحریک شدید مجاری تنفسی و انتشار بوی نامطبوع در مناطق اطراف
- اکسیدهای نیتروژن و گوگرد: تخریب کیفیت هوا و ایجاد سموم محیطی
- ترکیبات آلی فرار (VOCs): مشارکت در تشکیل اوزون سطح زمین و مسمومیت‌های جوی
تاریخچه معافیت‌های زیست‌محیطی صنایع آلوده‌کننده
بر اساس قانون هوای پاک، واحدهای بزرگ پرورش حیوانات موظف به دریافت مجوزهای زیست‌محیطی و گزارش آلاینده‌های خود هستند. اما طی دو دهه گذشته، توافقی میان مسئولان و لابی‌های این صنعت جریان داشت که این مراکز را از مصونیت قانونی برخوردار می‌کرد.
شروع این ماجرا به اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بازمی‌گردد؛ زمانی که آژانس حفاظت از محیط زیست قصد داشت دامداری‌های آلوده‌کننده را جریمه کند. صاحبان صنایع با ادعای نبود ابزار دقیق برای اندازه‌گیری آلاینده‌ها، در برابر قانون ایستادند. در نهایت، طرحی شکل گرفت که طی آن دامداری‌ها با پرداخت هزینه یک مطالعه پژوهشی، از هرگونه پیگرد و جریمه معاف شدند؛ توافقی که اکنون با تعطیلی کامل پروژه سنجش، به سود صنایع آلوده‌کننده به پایان رسیده است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.