در سال‌های اخیر، موفقیت‌های بزرگ و تحسین‌برانگیز نقدی استریمرها تا حد زیادی مدیون قراردادهای سالانه با کارگردانان بزرگی مانند دیوید فینچر و شون لویی بوده است. اما در هفته‌های اخیر، نفتلیکس تعدادی از این شراکت‌ها را به شیوه‌ای متوقف کرده که نشان‌دهنده یک تغییر استراتژیک بزرگ‌تر است. در حالی که استودیوهای رقیب مانند پارامونت و وارنر برادرز دیسکاوری آستانه یک ادغام غول‌پیکر هستند که منظره سرگرمی را دگرگون می‌کند، نفتلیکس به فکر یافتن راهی برای حفظ جایگاه خود در جنگ‌های جاری استریمینگ است. به نظر می‌رسد برنامه جدید این شرکت برای جذب مشترکین، دیگر آنقدر بر نام‌های بزرگ سینمایی تأکید ندارد.
جدایی‌های پرسروصدا و بازتعریف استراتژی
مجموعه‌ای از خروج‌های شاخص کارگردان‌ها این حس را ایجاد کرده است که استریمر مشغول بازفکری درباره استراتژی موفقیت خود است. اخیراً اعلام شد که قرارداد تولید دیوید فینچر پس از شش سال به سرانجام می‌رسد. این مشارکت که در سال ۲۰۲۰ معرفی شده بود، حق پخش انحصاری پروژه‌های آتی فینچر مانند فیلم بیوگرافیک مَِنک را به نفتلیکس داده بود. با وجود سابقه اجرایی او در سریال‌هایی مانند کارت‌های بازی و مایندهانتِر، این معامله نشان‌دهنده اعتماد نفتلیکس به توانایی او در جلب توجه مخاطبان بود.
شکست‌های مالی پشت پرده پرستیژ
- مَِنک: با وجود تحسین نقادان و دریافت ۱۰ نامزدی اسکار، این فیلم تنها حدود ۱۰۰ هزار دلار درآمد در مقابل بودجه ۲۵ میلیونی کسب کرد و تنها یک روز در رده‌بندی ۱۰ فیلم پربازدیدترین استریمر قرار گرفت.
- قاتل (The Killer): پروژه بعدی فینچر در سال ۲۰۲۳ با وجود کسب رتبه اول در چارت‌های نتفلیکس، تنها ۴۵۲ هزار دلار در برابر بودجه ۱۷۵ میلیونی فروش داشت؛ یک شکست مالی دیگر.
- کلِی‌بوت: با نمایش دو هفته‌ای سینمایی قبل از انتشار در نتفلیکس در دسامبر، به نظر می‌رسد این فیلم نیز یک پیروز مالی بزرگ نخواهد بود.
سابقه شون لویی نیز مشابه است. پس از نزدیک به یک دهه همکاری انحصاری با پروژه‌هایی مانند اشیا عجیب (Stranger Things)، او ماه گذشته قرارداد جدیدی را با دیزنی امضا کرد. این تصمیم که لویی آن را بازگشت به خانه دانست، ناگزیر با نارضایتی مخاطبان از فصل پایانی اشیا عجیب گره خورده بود. به همین ترتیب، برادران دافِر، همکاران خالق اشیا عجیب، نیز برای یک قرارداد چهارساله با پارامونت از نفتلیکس جدا شدند. جالب است که سریال جدید آن‌ها، درباره‌ها (The Boroughs)، تنها یک ماه پس از انتشار، لغو شد.
آیا نفتلیکس داری سینما را ترک می‌کند؟
تد سارندوس، همکارِی‌او‌اوِ نفتلیکس، جدایی این کارگردان‌ها را ناشی از تمایل آن‌ها به تمرکز بر فیلم‌های سینمایی دانست. با این حال، فصل مشترک این جدایی‌ها نشان می‌دهد که نفتلیکس در حال عبور از دورانی است که در آن سینماگران را با قراردادهای بلندمدت تحت پوشش خود قرار می‌داد. شرکت حتی با نوی باومباخ، نویسنده-کارگردان داستان ازدواج نیز از هم پاشید؛ پروژه‌هایی مانند پنجه سفید (White Noise) و جِی کلی نتوانستند توجه زیادی را به خود جلب کنند.
با این حال، نفتلیکس هنوز روی برخی کارگردان‌ها تکیه دارد. قرارداد گویلمو دلتورو همچنان فعال است و فیلم‌های نرینیا کارگردانی گرتا گرُوگ با یک رویداد سینمایی هفت‌هفته‌ای همراه خواهد بود. ریانون جانسون نیز پس از اتمام تعهدات قراردادی خود با چاقو (Knives Out)، ممکن است با طرح جدیدی به نفتلیکس بازگردد.
تغییر اولویت: از فیلم‌های پرهزینه به سریال‌های کم‌هزینه و رویدادهای زنده
برنامه اصلی نفتلیکس از این به بعد، تمرکز بیشتر بر تولید سریال‌های کم‌بودجه، رویدادهای زنده و برنامه‌های ورزشی به نظر می‌رسد. در حالی که این شرکت از سینما دور نمی‌شود (با ساخت دنباله آشغال‌های کِپ‌پاپ و فیلم دوم نرینیا)، اما محتواهای اپیزودیک به‌طور اثبات‌شده مؤثرتر در حفظ مشترکین هستند.
امروزه شاهد تشویق راج‌شوی‌های عجیب مانند بازی میخ: چالش و بلیت طلایی ونکا هستیم. اگرچه این برنامه‌ها آن چشمانداز «باید تماشا کنم» را که قبل‌تر با سریال‌های وحشت مایک فلانگن داشته بودیم ندارند، اما به نظر می‌رسد برای نفتلیکس که میلیون‌ها دلار را صرف فیلم‌هایی کرده که رشد پایدار مشترکین را همراه نداشته‌اند، مهم‌تر از آن است که مردم تماشا کنند. به نظر می‌رسد نفتلیکس وارد دوره‌ای از قمارهای محتاطانه‌تر شده است. این امر ممکن است حس لوکس بودن گذشته خدمت را کاهش دهد، اما می‌تواند به آن کمک کند تا در جنگ‌های استریمینگ زنده بماند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.