تریستان بکماستر، ریاضیدان دانشگاه نیویورک، معتقد است شرکت اوپنایآی از تحقیقات او برای زودتر از موعد حل یک مسئلهی افسانهای ریاضی استفاده کرده است. با این حال، این موضوع مانع از استفاده او از مدلهای این شرکت نشده و او تنها یک نمونه از بسیاری از ریاضیدانهایی است که در این چرخه گیر کردهاند. بکماستر در گفتوگو با وایرد اعتراف میکند: «حتی اگر با هیچکدام از این فرآیندها موافق نباشید، در واقع دستبسته هستید. از آنجا که هوش مصنوعی بسیار کاربردی است، جلوگیری کامل از استفاده از آن دشوار است.»
رقابت با غولهای هوش مصنوعی
از زمان آنکه بکماستر اتهام را علنی کرد، او از عامل کدنویسی «کدکس» برای مرتبسازی مقالات پژوهشی خود استفاده کرده است. این ریاضیدان و همکارش لونت آلپوگه از کدکس و «کلود» برای کار روی مسئلهی وجود و نرمی ناویر-استوکس بهره برده بودند. اوپنایآی هزاران ایجنت هوشمند برای رسیدن به راهحل استخدام کرده بود، اما به گفته بکماستر، این کار تنها پس از دریافت اطلاعات مبنی بر اینکه مسئله نزدیک به حل شدن است، انجام شد.
واکنش اوپنایآی و تردیدهای باقیمانده
اعلامیهی بکماستر طوفانی از بحثها را در خصوص اینکه آیا هوش مصنوعی ریاضیدانهای انسان را از بین میبرد، رقم زد. اوپنایآی در پاسخ به این شایعات، تحقیقاتی انجام داد و اعلام کرد که احیانا هیچیک از پرامپتهای بکماستر در آن دو ماه تأثیری بر سیستم نداشته است. با وجود این، بکماستر تأکید میکند که نشان دادن مرزهای پیشرفتهی هوش مصنوعی در ریاضی «مهمتر از خود نتیجه» بود و کسب سود از راهحلها بدون ذکر صحیح سهم انسانها، نهتنها بیمسئولیتانه بلکه «کودکانه» است.
بحران سلب حق تالیف در علم مدرن
اندرو توم، ریاضیدان آلمانی که دههها روی نظریهی گروههای هندسی کار کرده، نیز نگران است. او زمانی که اوپنایآی مدعی شد مدل «آسترا» از روشهای او استفاده کرده است، شوکه شد. اگرچه اوپنایآی تأکید کرد که این دادهها وارد آموزش مدلها نشدهاند، توم از اعتماد به این ادعا سر بازمیزندد. او میگوید: «هوش مصنوعی واقعاً ایدهی ردیابی اینکه چه کسی چه سهمی داشته را نابود کرده است. این احتمالاً برای همیشه تمام شده است.»
- بحران هویت علمی: ریاضیدانها با سؤالات وجودی مواجهاند؛ افسرکس تاونسند از دانشگاه کورنل میپرسد: «من به عنوان یک انسان چطور میتوانم در زمانی که شرکتهای تریلیون دلاری وارد میدان شدهاند، به ریاضی کمک کنم؟»
- عدم شفافیت: هیچکس هنوز کامل نمیفهمد چگونه ایجنتهای هوش مصنوعی به آن نتایج رسیدهاند، که این امر نگرانیهای عمیقی در مورد آیندهی این رشته ایجاد کرده است.
- تغییرات نسلها: بسیاری از همکاران تاونسند اکنون در حال پرسیدن این هستند که چه تنظیماتی برای دسترسی به مدلهای قویتر دارند.
پاسخهای جامعه علمی: از بازدارندههای تا آشتیطلبان
برخی از ریاضیدانها کمتر راضیکننده هستند. ۲۵ برندهی مدال فیلدز در نامهای باز نوشتند که اهداف شرکتهای هوش مصنوعی و ریاضیدانها «شدیداً ناهماهنگ» است. دسترس ۴۰۰۰ نفر امضا بر «ممنوریت لیدن» کردهاند که توصیههایی برای جلوگیری از بلعیده شدن این رشته توسط هوش مصنوعی ارائه میدهد.
با این حال، توم با راهبردی منطقیتر روبرو شده است. او با تنظیمات حریم خصوصی جدیدتر از چتجیپیتی استفاده میکند تا سرعت نوشتن مقالات را افزایش دهد. او میگوید اگر انسانی بدون اجازه از کار او استفاده کرده باشد، خشمگین خواهد شد، اما اگر یک الگوریتم از درهای پشتی اطلاعات را کشیده باشد، احتمالاً میتواند با آن کنار بیاید.
آیندهی مبهم: سرعت یا ثبات؟
هرچند برخی اقدامات برای کند کردن سرعت پیشرفت هوش مصنوعی در ریاضی صورت گرفته است (مانند درخواست ۲۰۰۰ نفر مرتبط با کالتک برای توقف هاکیاتون هوش مصنوعی ریاضی)، توم معتقد است که به دلیل بهرهوری بالای این فناوری، مقاومت عملاً بیفایده است. ریاضیدانهای جوان به ویژه در معرض خطر ایزوله شدن قرار دارند اگر از ابزارهای تسریعدهندهی هوش مصنوعی استفاده نکنند. بکماستر اکنون در حال تمیز کردن مقالات ناتمامی است که برای مقابله با اعلامیهی اوپنایآی منتشر کرده بود و میگوید: «من مسئولیت توضیح دادن آنچه انجام دادهایم را به عهده گرفتهام.» او امیدوار است که با اوپنایآی یک «آشتی» و وضع قواعد بازی ایجاد کند، نه اینکه درگیر نبرد شود.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.