گوشی‌های دوروشدنی کاربران را به دو دسته تقسیم کرده‌اند: گروهی که فکر می‌کنند بازگشت به گوشی‌های معمولی عقب‌افتادگی است، و گروهی که دیگر اصلاً تحمل نمی‌کنند دستگاهی را ببینند که وسط کار تا می‌شود. واقعیت این است که بعد از مدتی استفاده، هیچ حس دیگری در ذهن کاربر شکل نمی‌گیرد؛ یا عاشقش می‌شوید یا از آن فرار می‌کنید. و بله، عنوان این مطلب فاش می‌کند که من در دسته دوم قرار می‌گیرم.
من قبلاً طرفدار سخت‌گیر گوشی‌های کتابی بودم، اما وقتی هیجان اولیه و جالب بودن تکنولوژی نو تازه‌واردی‌اش کم‌رنگ شد، عیب‌هایش یک‌به‌یک خودنمایی کردند. خیر، من به این دلیل نگران نیستم که یک دوربین عقب کمتر دارد یا بدنه‌اش آسیب‌پذیرتر است؛ مشکل من بنیادی‌تر از این‌هاست. عملاً باور کردنم سخت است که دستگاهی مکانیزم‌های پیچیده، ظریف و گران‌قیمتی را در اختیار می‌گیرد تا کارهایی انجام دهد که اصلاً متقاعد نیستم در هیچ‌کدام از آن‌ها از حالت عادی بهتر عمل می‌کند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.