رابطهام با گوشیهای پیکسل همیشه خوب بوده، اما یک بخش از تجربه کاربری هست که واقعاً باعث میشود مدام سرش کج کنم: سرعت شارژ این دستگاهها. بله، میتوانید با پرداخت هزینه، از لوازم جانبی رسمی مانند شارژر ۶۷ وات USB-C پیکسل فلیکس استفاده کنید که یک ادپتور بینقص است. اما همه قطعات اکوسیستم شارژ گوگل یکسان نیستند و متأسفانه شارژر بیسیم PixelSnap آنطور که باید شگفتانگیز نبوده است.
هنوز هم از حذف شارژر پایهای محبوب Pixel Stand و جایگزینی آن با PixelSnap کلافهام. اگرچه قابلیت MagSafe همگی مزیتهای خود را برای لوازم جانبی و قابهای مغناطیسی دارد، اما در پارامتری که واقعاً اهمیت دارد—یعنی زمان شارژ—یک جهش منفی محسوب میشود. در نسل قبل، Pixel 10 Pro XL با استفاده از PixelSnap بیش از سی دقیقه کندتر از Pixel 9 Pro XL با شارژر قبلی عمل میکرد.
واقعیت پشت ادعای ۲۵ وات در پیکسل ۱۱
با توجه به اینکه گوگل امسال قابلیت شارژ بیسیم ۲۵ وات را برای کل سری پیکسلها تبلیغ میکند، تصمیم گرفدم دوباره PixelSnap را روی Pixel 11 Pro XL تست کنم تا ببینم آیا چیزی تغییر کرده است. نتایج دریافتی دو سرمدار است: برخی بخشها بهتر شدهاند، اما تجربه کلی همچنان ایدهآل نیست.
چرا به سختی به قدرت ماکزیمم میرسید؟
در ابتدای آزمایش متوجه شدم که گذراندن زمان برای رسیدن به چیزی نزدیک به ۲۵ وات بسیار طولانی است. مدل من نهایتاً به ۲۳ وات رسید، که قابل توجه کمتر از ۳۱ وات است که روی نسل قبل ثبت کرده بودم. شارژر چند دقیقه صرفاً بین ولتاژ ۹ و ۱۶ ولت پرش میکرد، احتمالاً برای بررسی دمای باتری و بدنه. این فرآیند آزاردهنده است، زیرا انتظار میرود شارژر تقریباً بلافاصله یا ظرف چند ثانیه به توان ماکزیمم دست یابد. در واقع، حدود شش دقیقه طول کشید تا شارژر و گوشی روی توان اوج قفل شوند؛ تأخیری که برای شارژ سریع و کوتاهمدت کلافهکننده است.
- تغییرات مثبت: توان اقلیدس بهتر نسبت به نسل قبل حفظ شد. پیکسل ۱۱ پرو XL تا حدود یک ساعت توان خود را نزدیک به ۱۵ وات نگه میدارد، در حالی که نسل قبل به سرعت به ۱۰ وات افت میکرد.
- زمانهای کلیدی: زمان لازم برای شارژ کامل از ۱۴۵ دقیقه (نسل قبل) به ۱۱۹ دقیقه کاهش یافته است. رسیدن به ۵۰ درصد باتری نیز از ۶۱ دقیقه به ۴۷ دقیقه کاهش یافته است.
چالشهای دمایی و مقایسه با نسلهای قبل
خبر بد این است که دماها همچنان بالاست. استفاده از شارژ بیسیم باعث میشود گوشی داغ شود و دمای داخلی به ۴۰ درجه سانتیگراد محدود میشود؛ مگر از حالت شارژ فوقالعاده (Extreme Charging) استفاده کنید که دما را کمی بیشتر میکند. میانگین دما حدود نیم درجه بالاتر از نسل قبل است، یعنی آن افزایش سرعتی که دیدید، قیمت خود را دارد.
نکته تلختر اینجاست که Pixel 11 Pro XL با PixelSnap هنوز کندتر از Pixel 9 Pro XL است که از شارژر پایهای نسل دوم (2nd Gen) استفاده میکرد. نسل ۹ با توان ۳۰ وات و فن داخلی، میتوانست در ۱۰۱ دقیقه کامل شود و ۵۰ درصد ظرفیت را در ۳۳ دقیقه پر کند. متأسفانه شارژر پایهای قدیمی با پیکسل ۱۱ بسیار ضعیف عمل میکند؛ به نظر میرسد الینمن مغناطیسی ضعیف شده و توان محدود به ۷.۵ وات شده است که زمان شارژ را بیش از چهار ساعت میکند.
آیا شارژ سیمدار هم داستان را عوض میکند؟
حتی قابلیت ۴۵ وات سیمدار پیکسل ۱۱ پرو XL هم تمامقد نیست. توان واقعی نزدیک به ۴۱ وات است و تنها اگر شارژر شما از پروتکل USB PD PPS با ولتاژ ۱۸ ولت و جریان ۲.۲۷ آمپر پشتیبانی کند. حالت Extreme Charging نیز تنها در ازای افزایش تقریبی ۳ درجه دمایی، ۵ دقیقه شارژ سریعتر ارائه میدهد که از نظر بازدهی جذاب نیست.
نتیجه این است که اگر تنها هدف شما شارژ سریع بدون داغ کردن گوشی است، سیستم فعلی پیکسلها کمی پیچیده و گاهی ناامیدکننده است. واقعاً به یک مدل جدید از شارژر پایه با آهنرباهای قویتر برای همترازی دقیقتر نیاز داریم تا هم سرعت و هم خنکی حفظ شود. اما قیمتگذاری فعلی برای بستههای شارژ گوگل همچنان چالشبرانگیز به نظر میرسد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.