چندی پیش، ناتالی راش، یک تولیدکننده محتوای معروف در دنیای پوکمون، ویدیویی منتشر کرد که بلافاصله عصبانیت هواداران کلکسیونر را برانگیخت. در این ویدیو که اکنون حذف شده بود، او دو جعبه کارت پیش‌تولید را نشان می‌داد و از مخاطبان می‌خواست ناراضی نباشند. اما جامعه کلکسیونرها خشمگین بود؛ برخی ادعا می‌کردند کارت‌ها از سازنده سرقت شده‌اند و دیگری او را به فروش با قیمت‌های غیرواقعی متهم می‌کرد. ماجرای راش، نمونه‌ای از آن است که چگونه اقتصاد تأثیرگذاران، فرهنگ کلکسیون کارت پوکمون را به هم زده است.
تغییر ماهیت کلکسیون: از سرگرمی تا کسب‌وکار
اگرچه نادرساندن کارت‌های کالای لوکس جدید نیست، اما اقتصاد نادرساندن پوکمون در سال‌های اخیر به دلیل توجه روزافزون به «هشتلینگ» (فرهنگ تلاش‌محور برای کسب درآمد) رشد کرده است. با انتشار مجموعه «جشن ۳۰ سالگی» که نرخ تارگل‌های کمیاب را بالا برده است، جمع‌کنندگان برای دسترسی به کارت‌های اصلی دچار مشکل شده‌اند. در مقابل، گروهی از نادرسانندگان با استفاده از ربات‌های خودکار، توانسته‌اند بدون مراجعه به فروشگاه‌های فیزیکی، موجودی‌های گسترده‌ای را با قیمت‌های مناسب تولیدکننده (MSRP) تهیه کنند.
نقش ربات‌ها و جوامع «آشپزخانه‌ای»
- نادرسانندگان از ربات‌هایی استفاده می‌کنند که می‌توانند صدها جعبه را به‌محض باز شدن پیش‌فاکتور سفارش دهند.
- گروهی به نام «Polar Chefs» اشتراک‌هایی با قیمت‌های قابل توجه ارائه می‌دهد که دسترسی به سرورهای اختصاصی و ربات‌های خرید را شامل می‌شود.
- این ربات‌ها از اسپوفینگ IP (پنهان‌سازی آدرس) استفاده می‌کنند تا از تشخیص سیستم‌های ضد ربات فروشگاه‌ها فرار کنند.
یکی از این نادرسانندگان، «بوتر بوی نووا»، می‌گوید که این فرآیند تقریباً بدون دخالت دست است؛ او هنگامی که خواب است، ربات‌های برنامه‌ریزی شده خریدهای را انجام می‌دهند. این ربات‌ها اگرچه از نظر فنی در حال حاضر غیرقانونی محسوب نمی‌شوند (مگر در موارد خاص بلیت‌های کنسرت)، اما تخلف از شرایط استفاده از اکثر فروشگاه‌ها هستند و منجر به لغو سفارش می‌شوند.
بحران موجودی و عصبانیت نادرسانندگان
با سیل آلودن کارت‌های کمیاب از مجموعه ۳۰ سالگی، بازار ثانویه دستخوش نوسانات شدیدی شده است. در شبکه‌های اجتماعی مانند X و Reddit، شایعاتی مبنی بر شکایت حقوقی نادرسانندگان از شرکت پوکمون به دلیل «افتادگی ارزش دارایی‌ها به دلیل اشباع مصنوعی بازار» مطرح شده است. برخی از این کاربران ادعا می‌کنند که نادرسانندگان به «تضمین درآمد» شرکت کمک می‌کنند، در حالی که واقعیت این است که این افراد با ایجاد کمیابی مصنوعی، دسترسی عادی‌ها به هوی را دشوار کرده‌اند.
حتی اگر شرکت پوکمون بیش از هر زمان دیگری کارت چاپ کند، سیستم نادرساندن مدرن باعث شده که افرادی مانند کودکان و کلکسیونرهای خودجوش، نتوانند به‌راحتی از لذت تارگل کشیدن و پیدا کردن کارت‌های ویژه برخوردار شوند. نووا خود معتقد است که عصبانیت کلکسیونرهای ساده کاملاً منطقی است، زیرا سرگرمی اصلی پوکمون در «جست‌وجو» و شگفتی کشف است، نه صرفاً کسب سود مالی. این فرهنگ نادرساندن، تجربه‌ای را که باید برای همه مهیج باشد، به یک میدان نبرد آنلاین تبدیل کرده است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.