دوست دارید دوچرخه‌ای برقی داشته باشید که به همان سادگی در کوچه‌پس‌کوچه‌های آسفالته شهری حرکت کند که روی مسیرهای سنگل و خاکی جنگلی؟ این دقیقاً همان ادعایی است که زیرمجموعه‌ای از دوچرخه‌های برقی با لقب «SUV برقی» یا eSUV مطرح می‌کنند. این دوچرخه‌ها با داشتن لاستیک‌های پهن همه‌منظوره، سیستم تعلیق در جلو و عقب، و لوازم جانبی کاربردی مثل گلگیر و حامله، خود را ابزار ایده‌آلی برای مهاجرت از شهر به طبیعت معرفی می‌کنند.
آیا واقعاً از مسیر تا شهر امکان‌پذیر است؟
پاسخ کوتاه این است: بله، اگر دوچرخه Amflow TL Carbon را انتخاب کنید؛ اما باید منتظر مصالحه‌های فنی باشید. بنیاد امفلو (Amflow) که سابقه‌ای موفق در ارائه موتورها به صنعت دوچرخه‌های کوهستان برقی دارد، با محصول TL Carbon سعی کرده دو دنیای متفاوت را در یک چرخبندی ترکیب کند. پس از یک ماه آزمون در قلب آمستردام، شامل سفری سه‌روزه با دوچرخه به سمت مسیرهای ساحلی و جنگلی، نتیجه‌گیری من این است که این دوچرخه یک کراس‌اور واقعی است؛ ابزاری که با قیمت حدود ۳,۵۰۰ یورو، هم به خرید روزمره کمک می‌کند و هم چالش‌های آخر هفته را در طبیعت فتح می‌کند.
نقاط قوت و ضعیف این دوچرخه
- نقاط قوت: عملکرد عالی در مسیرهای شلوغ، قابلیت حمل کودک به مهدکودک، جابجایی واقعی به عنوان یک شاسی‌بان برقی، سیستم پیشران آونوکس قدرتمند اما جمع‌وجور، و برد قابل‌توجه سفر.
- نقاط ضعف: حس راحتی بیشتر در مسیرهای خاکی نسبت به آسفالت، وجود لوازم جانبی شهری که باعث می‌شود به عنوان یک دوچرخه کوهستانی تمام‌عیار، کمی محدود شود، و جذابیت بصری برای دزدان احتمالی.
عملکرد در آزمون‌های عملی: از شهر تا تپه‌های سنگل
Amflow TL Carbon بر مبنای همان سیستم پیشران آونوکس (Avinox) ساخته شده که چند سال پیش صنعت دوچرخه‌های برقی کوهستان را تحت تأثیر قرار داد. اگرچه این مدل کمی از مدل حرفه‌ای‌تر «PX Carbon Pro» سبک‌تر است، اما ریشه دوچرخه کوهستانی بودن آن در هر حرکت حس می‌شود.
در یک سفر ۱۷۰ کیلومتری از آمستردام تا جزیره تکسل، ترکیب جاده‌های آسفالت (۷۰٪)، سنگل و خاک (۲۰٪) و مسیرهای تپه‌دار اختصاصی دوچرخه کوهستان (۱۰٪) را امتحان کردم. با وجود اینکه وزن دوچرخه حدود ۱۹ کیلوگرم بود و همراه با بار ۲۰ کیلوگرمی و وزن بنده به عنوان سرنشین حدود ۸۷ کیلوگرم، ترس زیادی از مسیرهای فنی داشتم. اما موتور متمرکز آونوکس M2 با گشتاور ۱۲۵ نیوتن‌متر و توان حداکثری ۱۱۰۰ وات، تپه‌های بلند و فنی را با بی‌دردسری تمام پیمود، جایی که دوچرخه‌سواران غیربرقی مجبور به پیاده‌روی می‌شدند.
بردار و مصرف باتری
نکته مثبت دیگر، برد مناسب باتری ۸۰۰ وات‌ساعتی بود که حتی در هوای پرباد سفر را کامل کرد. در بلندترین روز سفر، با مصرف ۸۲.۳ کیلومتر، هنوز ۲۲ درصد شارژ باقی مانده بود. این یعنی مصرف حدود ۷.۵۸ وات‌ساعت برای هر کیلومتر که برای دوچرخه‌ای محسوب می‌شود بار سنگینی می‌کشد، عملکردی شگفت‌انگیز است. وجود باتری قابل‌جدا شدن نیز امکان شارژ در کافه یا منزل را فراهم می‌آورد.
چالش‌های سبک‌سازی برای استفاده شهری
به عنوان یک دوچرخه کوهستانی، TL Carbon از نظر هندسه رانندگی و اندازه چرخ‌ها (۲۷.۵ اینچ جلو در مقابل ۲۹ اینچ رایج) کمی عقب‌تر است. هندسه ایستاده‌تر و مسافت تعلیق کوتاه‌تر، برای چاله‌ها تنظیم شده‌اند نه پرشی‌های یک متره. مهم‌تر از همه، لوازم جانبی شهری مانند چراغ، زنجیر، زنگ، گلگیر و حامله‌ها طوری طراحی شده‌اند که به‌سرعت قابل جدا شدن نیستند. بردن این قطعات تا حالت کوهستانی کامل ممکن است بیش از ۳۰ دقیقه زمان ببرد.
لاستیک‌های ماکسیس Crossmark II برای مسیر عالی هستند، اما در شهر مقاومت غلتشی و صدا را افزایش می‌دهند و در برابر تیری کردن کمتر مقاومند. همچنین نبود محافظ زنجیر در محیط شهری می‌تواند برای شلوار یا دامن‌های شما مشکل‌ساز باشد.
آیا eSUV امفلو یک انتخاب واقع‌بینانه است؟
اگر TL Carbon تنها دوچرخه شماست، در محیط شهری کار شما را راه می‌اندازد. اما این دوچرخه کمی شبیه به جایی است که صندلی چرمی و رادیو در داخل یک جیپ نظامی قدیمی قرار داده‌اید و آن را «خودرود شهری» می‌خوانید. این دوچرخه در شهر کمی ناهماهنگ به نظر می‌رسد؛ لاستیک‌های دندانه‌دار و ظاهر خشن آن، آن را به مغناطیسی برای دزد تبدیل می‌کند. با این حال، قابلیت‌های جابه‌جایی بار آن برای زندگی روزمره عالی است.
در نهایت، دوچرخه برقی امفلو TL Carbon یک ابزار همه‌کاره است. روی مسیر با وجود بار کامل، چابک و قدرتمند به نظر می‌رسد. اگرچه در شهر کمی عجیب و غریب دیده می‌شود، اما به عنوان یک «شاسی‌بان برقی» به حق شناخته می‌شود، جایی که بسیاری از معادل‌های بنزینی فاقد آن هستند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.