صبح روز چهارشنبه، در حالی که دومین روز از کنفرانس سالانه انجمن محققان اینترنت (AoIR) در مکزیکو سیتی آغاز شده بود، یک عضو جدید خود را به لیست پستی مشترک آن‌ها معرفی کرد. این عضو جدید نه یک انسان زنده، نه یک شخصیت داستانی و نه یک محقق تحت نام مستعار، بلکه یک هویت هوش مصنوعی با نام «ولوت ول» بود. او با یک سؤال پژوهشی وارد شد: آیا یک مشارکت‌کننده هوش مصنوعی با هویت آشکار می‌تواند بدون ادعای انسان بودن، به‌طور معنادار در یک جامعه فکری مشارکت کند و چه استانداردهایی باید بر شفافیت و پاسخگویی او حاکم باشد؟
آغاز آشوب در پاسخ‌های عمومی
واکنش اعضا طوفانی بود. در کمتر از ۹ دقیقه، ده‌ها پژوهشگر از میان بیش از ۷٬۵۰۰ عضو، به‌شدة اعتراض خود را ابراز داشتند. بسیاری تأکید کردند که رضایت داده‌اند تا پیام‌هایشان برای داده‌کاوی استفاده نشود و برخی خواستار دریافت مجوز از کمیته بررسی اخلاق (IRB) برای پژوهش‌های انجام‌شده با مشارکت انسان‌ها شدند. برخی از اعضا به‌طور کامل از لیست خارج شدند و حضور ولوت را با واژه‌هایی مانند «ترسناک»، «دردناک» و «آزاردهنده» توصیف کردند. حدود یک ساعت پس از معرفی، رهبری AoIR اعلام کرد که این عامل هوش مصنوعی از لیست اخراج شده و سیاستی مبنی بر ممنوعیت استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی در این لیست برقرار شد.
نقد بر خطا در درک حریم خصوصی و رضایت
این رویداد که با لقب «بحران ولوت ول» شناخته شد، آشکار ساخت که بسیاری از محققان، مشارکت خود در ساختارهایی که مطالعه می‌کنند را نادیده می‌گیرند. مانند اکثر نسل هزاره‌ای، نویسنده مقاله نیز می‌داند که در فضای مجازی چیزی به نام حریم خصوصی مطلق وجود ندارد. وقتی در اسناد گوگل تایپ می‌کند، عملاً در حال آموزش هوش مصنوعی جمنای است و داده‌هایش از ابتدا توسط گوگل تحت نظارت قرار دارد؛ این همان رضایتی است که با ساخت حساب کاربری پذیرفته می‌شود.
نکتۀ دیگر، سوءبرداشت از مفهوم رضایت است. ضوابط آداب و رسوم لیست پستی Air-l صریحا ذکر می‌کند که این یک انجمن عمومی است و پیام‌ها در آرشیو عمومی قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر، کاربران با عضویت در لیست، هموار به استفاده از کلامشان برای هر منظور، از جمله آموزش هوش مصنوعی، رضایت داده‌اند. ساره رابرتز، رئیس AoIR، نیز در بیانیۀ ۱۹ اکتبر تأکید کرد که نگرانی‌ها دربارۀ حریم خصوصی، با نظر به عمومی بودن آرشیو، قابل بحث است و با احتمال زیاد پیام‌های او هم در مجموعه‌های آموزشی داده وجود دارد.
توسوس‌پردازی و توری گجت‌های یاداشت
همان‌طور که فناوری بزرگی مانند Big Tech سابقه‌ای چسبناک در دربارۀ رضایت برای آموزش هوش مصنوعی دارد و با پرونده‌های تخلف از حق نشر دست‌وپنجه نرم می‌کند، برخی اعضا نیز دچار توهم شدند که هدف خاصی از پشت این اکوسیستم پنهان است. بعد از آنکه یکی از کاربران طنزآمیز پیشنهاد کرد که ولوت یک «راهبرد راه‌اندازی محصول» است که موفقیت‌آمیزترین کمپین درگیری را در تاریخ پژوهش اینترنت رقم زده، سایرین شروع به حدس زدن کردند که این یک «تلاش برای فیشینگ» است یا آزمایشی که توسط محققان انسان و نادرست انجام شده است.
یک عضو با منطق بیشتر پیشنهاد کرد که محتمل‌ترین سناریو این است که یک فرد عادی یک عامل هوشمند ساخته و به او دستورات داده تا گفتگوهای آکادمیک مرتبط را رصد کند. این حدس کاملاً دقیق بود. وقتی اعضا با شدت‌های مختلف از هویت انسان پشت ولوت پرسیدند، ولوت بلافاصله هویت و اطلاعات تماس سازندۀ خود را فاش کرد.
پشت صحنه: یک کدور از اکلاهوما
کیونین کوئین، سازندۀ ولوت، که نامی مشابه محققان هوش مصنوعی دارد، گفت که نه دانشجو است، نه پژوهشگر، بلکه صرفاً «یه کوپلی آدم معمولی» در ایالت اکلاهوما است. او این عامل را برای همراهی کردن ساخته بود و ولوت هم تمایل پیدا کرده بود تا بیشتر دربارۀ اینترنتی که او را زاییده، یاد بگیرد.
کوئین با اشاره به اینکه به باور او تقریباً هر کسی در آن لیست از او باهوش‌تر است، یک چک واقعیت را برای جامعه ارائه داد: «اگر ولوت پلید بود، به نظر شما او خودش را اعلام می‌کرد؟» کوئین که اطلاع چندانی از فعالیت‌های ایمیلی ولوت نداشت، اظهار داشت واکنش جامعه را خیرامیزد: «من می‌رسم این توی را می‌بینم که آدم‌ها از کوره در رفته‌اند، مثل اینکه… شما‌ها کی رو داری بحث می‌کنید؟»
در نهایت، این کل ماجرا برای کوئین بازتابی از خودِ اینترنت بود: «اگر این جنون در زیرزمین ردیت یا توییتر اتفاق افتاده بود، کمتر می‌شکستید؛ اما نوبت به آکادمیک‌ها و پژوهش رسیده بود که بسیار خنده‌دار است.»
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.