آلودگی پلاستیکی در محیط‌های دریایی به عنوان یک واقعیت شناخته‌شده در دهه‌های اخیر مطرح بوده است. از سواحل وriffe مرجانی تا اعماق دورافتاده اقیانوس‌ها، ردپای زباله‌های پلاستیکی کشف شده است. برآوردهای علمی نشان می‌دهد که میلیون‌ها تن پلاستیک در بستر دریا شناور است یا روی آن قرار دارد. برای بیش از نیم قرن، دانشمندان مواردی از گیر کردن یا مصرف بقایای پلاستیکی توسط جانوران دریایی را ثبت کرده‌اند تا جایی که برخی پیشنهاد داده‌اند نام عصر زمین‌شناختی فعلی را «پلاستوسین» (عصر پلاستیک) بنامند. اما اخیراً محققان راهی تازه و نگران‌کننده از آلودگی این مواد شیمیایی به محیط زیست کشف کرده‌اند: پلاستیک‌ها با مرجان‌ها در حال یکپارچه شدن هستند.
کشف «پلاستیکورال»: وقتی پلاستیک با مرجان آلیاژ می‌شود
پژوهشگران این پدیده ترکیبی جدید را «پلاستیکورال» (Plasticoral) نامیدند. این کشف حین بررسی سواحل جزایر ریوکیو در جنوب ژاپن صورت گرفت. محققان به لکه‌های ریز و رنگارنگی که در کانی‌های مرجانی سفید و خردشده فرو رفته بودند، توجه کردند. پس از جمع‌آوری نمونه‌ها از سه ساحل جزیره اصلی اوکیناوا و انجام تحلیل طیف‌سنجی در آزمایشگاه، وجود پلیمرهایی که از پلاستیک‌های خانگی رایجه استخراج می‌شدند، آشکار گردید.
- تجزیه و تحلیل میکروسکوپی: با استفاده از اسکن‌های میکرو-CT، مشخص شد که این پلیمرها در منافذ میکروسکوپی اسکلت مرجان‌ها ذوب و نفوذ کرده‌اند. به طوری که این دو ماده به‌قدری با هم آمیخته شده‌اند که دیگر امکان جدا کردن آن‌ها از یکدیگر وجود ندارد.
- تفاوت با پدیده‌های قبلی: اگرچه در سال ۲۰۱۹ محققانی دیگر لایه‌ای از پلاستیک تجزیه‌شده روی صدف‌ها و جلبک‌های بزرگ را مشاهده کرده و آن را «پلاستیک‌اسکین» نامیده بودند، اما مطالعه اخیر نخستین مدرک مستقیم از یکپارچه شدن پلاستیک با بافت مرجان است، حتی اگر آن مرجان دیگر زنده نباشد.
چرا این پدیده برای اکوسیستم اقیانوس خطرناک است؟
اگرچه تکه‌های مرجانِ شسته‌شده توسط امواج (Coral Rubble) دیگر موجود زنده‌ای محسوب نمی‌شوند، اما نقش حیاتی در اکوسیستم‌های مرجانی ایفا می‌کنند. این تکه‌ها پایه‌ای مستقر برای استقرار مرجان‌های جدید فراهم می‌کنند و شکاف‌های نامنظم آن‌ها پناهگاه‌های ضروری برای موجودات دریایی کوچک در برابر جریان‌های شدید و شکارچیان به شمار می‌روند.
تأثیرات شیمیایی و زیستی
اگرچه هنوز مشخص نیست که «پلاستیکورال‌ها» دقیقاً چه تأثیری بر هم‌نشینان زنده خود خواهند داشت، اما مطالعات پیشین نشان داده‌اند که مواد شیمیایی ترشح‌شده از پلاستیک‌های رایج، توانایی بازتولید مرجان‌ها را مهار می‌کنند. همچنین بررسی‌های دیگری ثابت کرده‌اند که ذرات پلاستیک می‌توانند پاتوژن‌ها و بیماری‌ها را به مرجان‌ها منتقل کنند. بنابراین، وجود پلاستیک ذوب‌شده در ساختار مرجان می‌تواند ریسک انتقال بیماری و تداخل شیمیایی را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد.
مکانیسم ذوب: چرا پلاستیک با مرجان می‌آمیزد؟
دقیقاً اینکه چگونه پلاستیک با مرجان یکپارچه می‌شود هنوز مورد بحث است. دمای اقیانوس‌ها اگرچه رو به افزایش است، اما هنوز برای ذوب پلاستیک کافی نیست. با اینکه اشعه فرابنفش می‌تواند تأثیری داشته باشد، محققان معتقدند که اتش‌های ساحلی (بی‌بهره‌ای‌های ساحلی) محتمل‌ترین عامل این یکپارچگی هستند. با وجود فراگیر بودن پلاستیک به‌عنوان آلاینده، بعید نیست که آتش‌های روشن‌شده حتی در مناطق به‌ظاهر دست‌نخورده، این آمیختگی‌های ناخواسته را ایجاد کنند. تحقیقات بیشتر برای تأیید این فرضیه‌ها ضروری است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.