تصور کنید یک استادیار دانشگاه، در جریان انجام وظیفه، کلمه «حمل و نقل عمومی» را در بخش ویدیوهای خانگی سایت پورن‌هاب جستجو کند. پاولو بزیلینسکی، استادیار کمکی در دانشگاه فناوری آیندهوون هلند، با باورنکردن از این موضوع تعجب می‌کند. او بیش از ده سال در زمینه تعاملات مبتنی بر هوش مصنوعی بین انسان‌ها و ربات‌ها پژوهش کرده است، اما جالب اینجاست که انگیزه‌ی اصلی تحقیقات اخیرش، پیش‌بینی رفتار غیرانسانی مسافران در خودروهای خودران بوده است.
چرا این موضوع مهم است؟
تاکسی‌های خودران بدون راننده انسانی در چندین کشور، از جمله ایالات متحده، شروع به انتقال مسافران کرده‌اند. اما تاریخچه طولانی‌مدتی وجود دارد که نشان می‌دهد افراد در فضاهای نیمه‌خصوصی یا عمومی مانند قطارها، هواپیماها و خودروها، گاه رفتارهای ضداجتماعی از خود نشان می‌دهند. از لیموزین شب رقص مدرسه گرفته تا فیلم «ریسکی بیزنس»، انسان‌ها همیشه تمایل به آزمون‌های اجتماعی در فضاهای بسته داشته‌اند. سوال اصلی اینجاست: وقتی راننده‌ای که مسئولیت نظارت بر رفتار مسافران را بر عهده دارد وجود ندارد، مسافران چه می‌کنند؟
کارگاه صنعتی برای طراحی موانع فیزیکی
بزیلینسکی به همراه همکاران آکادمیک خود در زمینه مهندسی سیستم‌ها، علوم کامپیوتر، روانشناسی و مطالعات گردشگری، یک کارگاه صنعتی برگزار کرده‌اند. هدف این کارگاه، ایده‌پردازی برای جلوگیری از رفتارهای نامناسب (از جمله رابطه جنسی) در خودروهای بی‌سرنشین است. این محققان معتقدند که بررسی این موضوع گسسته، می‌تواند «استرس‌تست» ایفا کند و نشان دهد چگونه این خودروها در آینده فضاهای اجتماعی مشترکی خواهند بود که در آن‌ها هنجارهای اجتماعی روزانه اجرا می‌شود.
نگرانی‌های اصلی محققان: اعتبار فناوری
هدف اصلی این کارگاه فقط سرگرمی نیست. الکساندروس روشتیاس، روانشناس مهندسی و برگزارکننده دیگر کارگاه، اعتراف می‌کند که آن‌ها در موضع «والدین و سالمندان» قرار گرفته‌اند، نه نوجوانان شاد. نگرانی اصلی این است که اگر تاکسی‌های خودران به نامی برای جشن‌های بی‌پروا یا مصرف مواد تبدیل شوند، اعتبار اجتماعی کل فناوری خودران لکه‌دار خواهد شد.
- هدفیت برابری و ایمنی: خودروهای خودران پتانسیل عظیمی برای کمک به سالمندان، کودکان و افراد دارای معلولیت دارند. این گروه‌ها که در شرایط ترافیک سنگین یا مناطق کم‌ترنسپورت، دسترسی سخت‌تری به جابجایی سریع دارند، باید بتوانند با امنیت و آرامش استفاده کنند.
- جلوگیری از استناد به فضاهای عمومی: روشتیاس از آن می‌ترسد که خودروهای خودران به پناهگاه‌های جدیدی برای گروه‌های هدیونیستی و بی‌پروا تبدیل شوند. او به پدیده‌های «اتوبوس‌های شادی» اشاره می‌کند و تأکید دارد که این تصویر برای آینده حمل‌ونقل هوشمند مطلوب نیست.
راهکارهای خلاقانه برای طراحی
این کارگاه چهار ساعته بخشی از یک کنفرانس صنعتی در گوتنبرگ سوئد است. شرکت‌کنندگان از دانشگاه‌ها و شرکت‌هایی مانند ولوو، بی‌ام‌و و گوگل تشویق شده‌اند تا طراحی‌های فیزیکی و مهندسی ارائه دهند که مانع از رفتارهای ناهشده شوند. برخی ایده‌های اولیه این است که بدنه خودروها از شیشه شفاف ساخته شود یا سیستم‌های نورپردازی هوشمندی داشته باشند که در صورت تشخیص رفتار نامناسب توسط هوش مصنوعی، شروع به چشمک زدن کنند. نتایج این کارگاه در یک مقاله علمی منتشر خواهد شد.
علاوه بر رابطه جنسی، چه چیزهای دیگری؟
اگرچه بحث درباره رابطه جنسی جذاب‌ترین بخش این خبر است، اما ارزش اصلی آن برای صنعت آینده است. بزیلینسکی می‌گوید این موضوع به یک «فیل در اتاق» تبدیل شده که کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. اگر طراحان و قانون‌گذاران بتوانند راه‌هایی برای کنترل رفتارهای انسان در فضاهای مشترک پیدا کنند، این مکانیسم‌ها می‌توانند برای جلوگیری از سایر جرایم مانند سرقت، آزار و حتی قتل در اتوبوس‌های خودران آینده نیز به کار گیرند. در نهایت، هدف ایجاد فضایی است که در آن فناوری خودران نه فقط یک وسیله، بلکه یک نهاد اجتماعی قابل اعتماد و منصف برای همه قشرها باشد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.