فصل طوفان‌های آتلانتیک امسال به شکلی غیرمنتظره آرام پیش رفته؛ آن‌قدر آرام که حالا در آستانه ثبت یک اتفاق تاریخی قرار گرفته است. در حالی که معمولاً حوالی ۱۰ سپتامبر، این فصل به اوج سنتی خود می‌رسد، امسال نه‌تنها خبری از طوفان و هاریکن نبوده، بلکه حتی نشانه‌های جدی از شکل‌گیری سامانه‌های گرمسیری هم به چشم نمی‌خورد.
این وضعیت برای دانشمندان هواشناسی و مراکز پایش طوفان‌ها بسیار جالب توجه است، چون در این بازه زمانی معمولاً دمای سطح آب در مناطق گرمسیری به بالاترین حد خود می‌رسد و اگر شرایط جوی هم همراه باشد، بستر برای تولد طوفان‌های قدرتمند کاملاً فراهم می‌شود.
چرا امسال فصل طوفان‌ها این‌قدر آرام است؟
دو عامل اصلی در این سکوت کم‌سابقه نقش دارند: گرد و غبار صحرای آفریقا و برش باد. منطقه‌ای از اقیانوس اطلس که معمولاً محل اصلی شکل‌گیری بیشتر سامانه‌های گرمسیری است، امسال زیر لایه‌ای از گرد و غبار صحرا قرار گرفته و هم‌زمان با بادهای نامناسب در لایه‌های مختلف جو روبه‌رو شده است.
این ترکیب، عملاً اجازه رشد طبیعی به سامانه‌های استوایی نمی‌دهد. حتی اگر یک موج گرمسیری شکل بگیرد، این شرایط می‌تواند جلوی تقویت آن را بگیرد و مانع تبدیلش به طوفان یا هاریکن شود.
- دمای آب دریا همچنان برای تشکیل طوفان مناسب است.
- اما گرد و غبار صحرا هوای خشک وارد سامانه‌ها می‌کند.
- برش باد هم ساختار طوفان را بر هم می‌زند.
- نتیجه، کاهش شدید احتمال تبدیل امواج گرمسیری به هاریکن است.
رکوردی که ممکن است بعد از ۱۷۵ سال جابه‌جا شود
بر اساس داده‌های رسمی، ثبت رویدادهای مربوط به هاریکن‌های آتلانتیک از سال ۱۸۵۱ آغاز شده است. البته داده‌های قدیمی‌تر دقت کمتری دارند، چون در آن زمان شناسایی طوفان‌هایی که در دریا شکل می‌گرفتند، بیشتر به گزارش کشتی‌ها وابسته بود و احتمال از قلم افتادن برخی سامانه‌ها وجود داشت.
با این حال، حتی با در نظر گرفتن همین آرشیو تاریخی، تقریباً در هر سال دست‌کم یک هاریکن در آتلانتیک ثبت شده است. رکورد دیرترین شکل‌گیری نخستین هاریکن آتلانتیک تاکنون به سال ۱۹۴۱ برمی‌گردد؛ زمانی که اولین هاریکن فصل در ۱۷ سپتامبر شکل گرفت.
از سال ۱۹۴۴ هم آمریکا پایش حوضه آتلانتیک، شامل خلیج مکزیک، دریای کارائیب و شمال اقیانوس اطلس را با استفاده از هواپیما آغاز کرد. از آن زمان به بعد، هر سال تا پیش از ۱۱ سپتامبر دست‌کم یک هاریکن شکل گرفته بود. آخرین نمونه‌های دیرهنگام در این بازه، سال ۲۰۰۲ با هاریکن Gustav و سال ۲۰۱۳ با Humberto بودند.
وضعیت فعلی اقیانوس اطلس چه می‌گوید؟
در حال حاضر مرکز ملی هاریکن آمریکا تنها یک اختلال جوی را زیر نظر دارد، اما ارزیابی اولیه نشان می‌دهد شانس این سامانه برای تبدیل شدن به یک فرورفتگی گرمسیری یا طوفان در دو روز آینده تقریباً نزدیک به صفر است. در نتیجه احتمال اینکه تا پایان این بازه زمانی هاریکنی در آتلانتیک شکل بگیرد، بسیار پایین ارزیابی می‌شود.
اگر این روند ادامه پیدا کند، فصل طوفان‌های امسال می‌تواند یکی از کم‌سابقه‌ترین دوره‌ها در تاریخ ثبت‌شده آتلانتیک باشد؛ اتفاقی که در مقیاس تاریخی واقعاً نادر است.
آرامش خوب است، اما داستان همین‌جا تمام نمی‌شود
طبیعتاً نبود هاریکن‌های سهمگین خبر خوبی برای سواحل و مناطق در معرض خطر است. طوفان‌هایی که به خشکی می‌رسند، می‌توانند خسارت‌های سنگینی به بار بیاورند و حتی در مناطق دورتر از ساحل هم بارش‌های شدید و سیلاب ایجاد کنند. از طرف دیگر، حتی طوفان‌هایی که در خلیج مکزیک باقی می‌مانند نیز ممکن است روی بازار انرژی اثر بگذارند و قیمت‌ها را بالا ببرند.
با این حال، آرام بودن نیمه اول یا حتی بخش زیادی از فصل طوفان لزوماً به معنای پایان خطر نیست. فصل هاریکن هنوز تمام نشده و شرایط جوی می‌تواند در مدت کوتاهی تغییر کند. بنابراین این سکوت تاریخی، بیشتر از آنکه نشانه پایان ماجرا باشد، یک استثنای کم‌نظیر در دل فصل طوفان‌هاست.
نکات کلیدی
- فصل طوفان آتلانتیک امسال تا اینجا به شکل غیرعادی آرام بوده است.
- اوج سنتی فصل، حدود ۱۰ سپتامبر است، اما هنوز هاریکنی شکل نگرفته.
- گرد و غبار صحرای آفریقا و برش باد از عوامل اصلی این وضعیت هستند.
- رکورد دیرترین نخستین هاریکن آتلانتیک مربوط به ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۱ است.
- در کوتاه‌مدت، احتمال شکل‌گیری هاریکن جدید بسیار پایین اعلام شده است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.