لینکدین در دو شکایت مرتبط با اسکن افزونه‌های مرورگر کاربران پیروز شد و دادگاه درخواست این شرکت برای رد پرونده‌ها را پذیرفت. قاضی پرونده اعلام کرد شاکیان نتوانسته‌اند به شکل کافی ثابت کنند که اساساً حق طرح دعوا دارند، چون مشخص نکرده‌اند چه افزونه‌هایی روی مرورگرشان نصب بوده که اطلاعات خصوصی آن‌ها را به لینکدین منتقل کرده باشد.
این رأی در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده در ناحیه شمالی کالیفرنیا صادر شد. قاضی وینس چابریا در حکم خود نوشت که هرچند شاکیان می‌توانند متن شکایت را اصلاح و دوباره ارائه کنند، اما بعید به نظر می‌رسد بتوانند ادعایی قابل اتکا درباره نقض حریم خصوصی مطرح کنند.
دادگاه چرا شکایت‌ها را رد کرد؟
هسته اصلی تصمیم دادگاه این بود که شاکیان نتوانسته‌اند نشان دهند شخصاً از این رفتار لینکدین آسیب دیده‌اند. به بیان ساده، دادگاه گفته وقتی مشخص نیست کدام افزونه اطلاعات خصوصی را منتقل کرده و اصلاً چنین انتقالی رخ داده یا نه، پایه حقوقی لازم برای ادامه دعوا شکل نمی‌گیرد.
قاضی همچنین به یکی از دفاعیات مهم لینکدین اشاره کرد: کاربران افزونه‌های مرورگر را به‌صورت داوطلبانه نصب می‌کنند و این افزونه‌ها ذاتاً ممکن است بخشی از داده‌ها را در تعامل با وب‌سایت‌ها آشکار کنند. از نگاه دادگاه، همین موضوع شانس موفقیت شاکیان را کمتر کرده است.
- دلیل اصلی رد شکایت: نبود شواهد کافی برای اثبات آسیب مستقیم به کاربران
- نظر دادگاه: ادعای نقض حریم خصوصی فعلاً قابل اثبات نیست
- وضعیت پرونده: امکان اصلاح شکایت وجود دارد، اما چشم‌انداز موفقیت ضعیف ارزیابی شده است
شاکیان چه کسانی بودند؟
دو کاربر ساکن کالیفرنیا به نام‌های نیکلاس فارل و جف گانان در ماه آوریل به‌طور جداگانه علیه لینکدین شکایت گروهی ثبت کردند. هدف آن‌ها این بود که نماینده خود و سایر کاربران لینکدین در این پرونده‌ها باشند.
وکیل جف گانان گفته در حال بررسی این است که آیا پرونده را به دادگاه ایالتی کالیفرنیا ببرد یا نسبت به رأی فعلی در دادگاه تجدیدنظر حوزه نهم آمریکا اعتراض کند. به گفته او، دادگاه فدرال فقط اعلام کرده که صلاحیت رسیدگی به این ادعاها را ندارد و هنوز درباره قانونی یا غیرقانونی بودن روش‌های نظارتی لینکدین حکم نداده است.
ماجرای «BrowserGate» از کجا شروع شد؟
این پرونده‌ها پس از انتشار گزارشی شکل گرفت که مدعی بود لینکدین به‌طور غیرقانونی در حال بررسی رایانه کاربران است. البته لینکدین اصل اسکن مرورگر برای شناسایی افزونه‌ها را انکار نکرده بود و پیش‌تر هم در سیاست حریم خصوصی خود توضیح داده بود که از کوکی‌ها و فناوری‌های مشابه برای جمع‌آوری اطلاعات مربوط به مرورگر وب و افزونه‌های کاربران استفاده می‌کند.
در عمل، بحث اصلی این نیست که لینکدین چنین اطلاعاتی را جمع‌آوری می‌کرده یا نه؛ بلکه اختلاف بر سر این است که این کار تا چه اندازه شفاف، قانونی و منطبق با انتظار کاربران از حریم خصوصی بوده است.
گزارش BrowserGate چه منبعی داشت؟
گزارش موسوم به BrowserGate توسط یک نهاد آلمانی به نام Fairlinked منتشر شد؛ نهادی که خود را یک انجمن صنفی و گروه حامی کاربران تجاری لینکدین معرفی می‌کند. طبق گزارش‌ها، این مجموعه احتمالاً با افرادی مرتبط بوده که پشت شرکت نرم‌افزاری استونیایی Teamfluence قرار داشتند؛ شرکتی که پس از مسدود شدن مدیرعاملش در لینکدین، از این پلتفرم در مونیخ شکایت کرده بود.
این رأی برای کاربران لینکدین چه معنایی دارد؟
فعلاً این تصمیم یک پیروزی حقوقی برای لینکدین محسوب می‌شود، اما به‌معنای بسته شدن کامل پرونده نیست. شاکیان هنوز می‌توانند شکایت خود را اصلاح کنند یا مسیرهای حقوقی دیگری را دنبال کنند. با این حال، رأی دادگاه نشان می‌دهد اثبات نقض حریم خصوصی در پرونده‌هایی که به داده‌های افزونه‌های مرورگر مربوط می‌شوند، کار ساده‌ای نیست.
- لینکدین فعلاً از این دو پرونده عبور کرده است
- دادگاه درباره قانونی بودن کامل رفتار لینکدین حکم قطعی نداده
- احتمال ادامه دعوا در دادگاه ایالتی یا تجدیدنظر وجود دارد
اگر این پرونده در مراحل بعدی ادامه پیدا کند، می‌تواند به یکی از نمونه‌های مهم در تعیین مرز میان جمع‌آوری داده‌های فنی، رضایت کاربر و حریم خصوصی در سرویس‌های آنلاین تبدیل شود.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.