برای ناشران و شرکت‌هایی که نگران تأثیرات پیشروی هوش مصنوعی بر ترافیک سایت‌هایشان هستند، این خبر شکاف بزرگی محسوب می‌شود. قاضی میتا در دادگاه فدرال آمریکا، پرونده‌های حقوقی اقامه‌شده توسط دو شرکت بزرگ، «چیگ» (Chegg) و «پنسک مدیا» (Penske Media) علیه گوگل را رد کرد. این شرکت‌ها، گوگل را به نقض قوانین ضدپرتکاپولی متهم می‌کردند؛ اتهامی که ریشه در آن داشت که محصولات جدید گوگل مانند «پیش‌نمایش‌های هوش مصنوعی» (AI Overviews) باعث کاهش چشمگیر ترافیک سایت‌های آن‌ها شده است. اما قاضی رأی داد که رفتار گوگل در این زمینه، تخلفی قانونی ندارد.
چرا این پرونده‌ها رد شد؟
این دو پرونده در سال ۲۰۲۵ اقامه شده بودند و گوگل از همان ابتدا درخواست لغوت (Dismissal) آن‌ها را داشت. «چیگ»، پلتفرمی آموزشی، مدعی بود که گوگل به‌صورت غیرقانونی محتوای آموزشی آن را استخراج (Scrape) کرده و مدل‌های «جیمینی» را ترغیب کرده تا بازتولید محتوای آن را انجام دهند که این امر مستقیماً به کاهش ترافیک سایت چیگ منجر شده است.
از سوی دیگر، «پنسک مدیا» که صاحب نشراتی معتبر مانند رالینگ استون و واریتای است، ادعای مشابهی داشت. این رسانه مدعی شد که ناعادلانه است که سایت‌هایی که برای جستجوی ارگانیک نمایه می‌شوند، محتوایشان بدون اجازه و بدون امکان انتخاب (Opt-out) برای پاسخ‌های هوش مصنوعی برداشت شود. اما استدلال‌های این دو طرف، قاضی را راضی نکرد.
تفکیک «انتظار» از «توافق قانونی»
نکته کلیدی در رأی قاضی میتا این بود که او تأکید کرد هیچ «توافق ضمنی» قانونی بین گوگل و این وب‌سایت‌ها وجود ندارد. قاضی در حکمش نوشت که خواهان‌ها صرفاً بر این انتظاری تکیه کرده‌اند که اگر محتوای رایگان خود را در دسترس گوگل قرار دهند، ترافیک دریافت می‌کنند. اما در نظر قانونی، یک «انتظار» هرگز به معنای یک «توافقنامه» نیست. این فرایند صرفاً نحوه عملکرد عمومی موتورهای جستجو است؛ یعنی همان‌طور که گوگل می‌تواند محتوا را برای نمایش لینک استفاده کند، می‌تواند آن را برای پردازش هوش مصنوعی نیز به کار گیرد مگر اینکه قرارداد مشخصی منعقد شده باشد.
پیامدهای این رأی برای آینده صنعت محتوا
از آنجا که گوگل هیچ قرارداد رسمی و حقوقی با چیگ یا پنسک نداشت، قواعد سخت‌گیرانه قوانین ضدپرتکاپولی (Antitrust) در این مورد خاص قابل اعمال نبود. این حکم نشان می‌دهد که مگر آنکه ناشران از ابتدای راه، شرايط دسترسی و استفاده از داده‌های خود را به‌صورت قراردادی محدود کنند، گوگل دست خود را برای بهره‌برداری از محتوا در سرویس‌های نوین هوش مصنوعی باز می‌بیند.
البته باید این نکته را یاد داشت که قاضی میتا در پرونده‌های دیگر، از جمله دعواهای دیرینه دپارتمان دادگستری علیه گوگل، موارد نقض قانون‌های پرتکاپولی را شنیده است و گاهی به نفع رقابت قائل شده است. اما در این مورد خاص، فقدان رابطه قراردادی، سپری برای گوگل شد. این تصمیم می‌تواند بارش‌هایی در نحوه تعامل ناشران با موتورهای جستجو داشته باشد و آن‌ها را وادار کند تا استراتژی‌های کسب‌وکار خود را از «وابستگی کورکورانه به ترافیک ارگانیک» به سمت مدل‌های درآمدی مستقیم یا مدیریت دقیق‌تر داده تغییر دهند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.