شش سال است که ایرپادهای اپل را دنبال می‌کنم و از همان نسل اول که در سال ۲۰۱۶ معرفی شد، هر نسخه‌ای را امتحان کرده‌ام. در این سال‌ها ده‌ها ایرباد از برندهای مختلف را تست کرده‌ام، اما همیشه به ایرپاد برگشته‌ام؛ اتصال بی‌دردسر، هماهنگی بی‌نقص با اکوسیستم اپل و حذف نویز فعالی که بی‌اغراق از بهترین‌های بازار است. حالا ایرپاد ۵ آمده تا همین نسخه را با قیمتی کمتر از نسل قبل تکرار کند.
اپل ایرپاد ۵ را در دو نسخه عرضه کرده است: یکی ۱۲۹ دلار با کیس معمولی و دیگری ۱۴۹ دلار با کیس شارژ بی‌سیم که با شارژر ساعت هوشمند اپل، شارژرهای سازگار با استاندارد Qi و USB-C کار می‌کند. نکته مهم این است که هر دو نسخه حذف نویز فعال (ANC) دارند؛ تغییری بزرگ نسبت به ایرپاد ۴ که برای داشتن این قابلیت باید ۱۷۹ دلار می‌پرداختید، در حالی که امروز ANC روی بیشتر ایربادهای بی‌سیم به یک استاندارد تبدیل شده است.
اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم: نسخه ۱۴۹ دلاری ایرپاد ۵ خرید بسیار منطقی و به‌صرفه‌ای است. اما بعد از یک ماه استفاده، هنوز هم ترجیح می‌دهم پول بیشتری بدهم و ایرپاد پرو ۳ بگیرم. تفاوت اصلی در سه چیز است: قدرت حذف نویز، کیفیت فیت شدن در گوش و راحتی کنترل‌ها.
اول از همه: بیست دلار را دریغ نکنید
اگر قصد خرید ایرپاد ۵ را دارید، همان ۲۰ دلار اضافه را بدهید و نسخه دارای کیس شارژ بی‌سیم را بردارید. در این نسخه، باتری خود ایرباد یک ساعت بیشتر دوام می‌آورد (تا پنج ساعت) و باتری کیس هم دو ساعت بیشتر می‌شود (تا ۲۲ ساعت). نکته جالب اینکه این عدد دقیقاً برابر با عمر باتری ایرپاد ۴ بدون ANC است؛ یعنی شما با وجود روشن بودن حذف نویز، همان‌قدر زمان شنیدن موسیقی در اختیار دارید.
همین اضافه شدن ANC به هر دو نسخه، مهم‌ترین ارتقای ایرپاد ۵ است. مدل ۱۲۹ دلاری هم در مقایسه با ایرپاد ۴ استاندارد در زمان عرضه، انتخاب بهتری به حساب می‌آید. هر دو نسخه از قابلیت‌های آگاهی از مکالمه (Conversation Awareness)، ترجمه زنده، صدای فضایی (Spatial Audio) و دستیار سیری پشتیبانی می‌کنند.
- حذف نویز فعال در تمام نسخه‌ها و بدون هزینه اضافه
- مقاومت در برابر آب و گرد و غبار با استاندارد IP57
- کیس جمع‌وجورتر که راحت‌تر در جیب جا می‌شود
- پشتیبانی از شارژ بی‌سیم در نسخه گران‌تر
- عمر باتری کمی بهتر از ایرپاد ۴ با ANC
حذف نویز فراتر از انتظار از یک ایرباد نیمه‌باز
برای یک ایرباد از نوع نیمه‌باز (Semi-open)، عملکرد ANC ایرپاد ۵ واقعاً خوب است. اپل می‌گوید معماری صوتی چنددرگاهی بازطراحی‌شده و پردازش صوتی بهبودیافته باعث شده این مدل تا ۵۰ درصد بیشتر از ایرپاد ۴ با ANC نویز محیط را حذف کند. این عدد را نمی‌توانم تأیید کنم، اما در تست‌های عملی، بهبود کاملاً محسوس بود.
در یک پرواز داخلی، ایرپاد ۵ واقعاً خوب عمل کرد و صدای موتور هواپیما را به‌خوبی فرو خورد. کابین کاملاً ساکت نمی‌شد و ایرپاد پرو ۳ همچنان جداسازی صوتی قوی‌تری دارد، اما در مقایسه با ایرپاد ۴ با ANC تفاوت زمین تا آسمان بود.
حالت شفافیت (Transparency) هم طبیعی‌تر از قبل شده است. این موضوع وقتی با حالت صدای تطبیقی (Adaptive Audio) ترکیب می‌شود، کاربرد واقعی پیدا می‌کند؛ چون ایرباد به‌طور خودکار بر اساس محیط اطراف، تعادل بین حذف نویز و حالت شفافیت را تنظیم می‌کند. مثلاً وقتی در حال دویدن بودم و صدای قدم‌های کسی از پشت سرم می‌آمد، ایرباد صدای موسیقی را کم کرد و صدای محیط را بیشتر به گوشم رساند. این تغییر آن‌قدر نرم و روان بود که صدای بیرون تقریباً با آهنگ در هم می‌آمیخت؛ بدون اینکه حواسم از هر صدای کوچکی پرت شود.
برای کسانی که در فضای باز می‌دوند یا هر روز با وسایل نقلیه عمومی commute می‌کنند، طراحی باز ایرپاد ۵ می‌تواند جذاب‌تر از فیت محکم مدل‌های پرو باشد. کمی از جداسازی صوتی را از دست می‌دهید، اما در عوض درک طبیعی‌تری از محیط اطراف پیدا می‌کنید.
معامله طراحی باز: راحتی در برابر چسبندگی
با تمام این پیشرفت‌ها، یک واقعیت ساده را نمی‌توان نادیده گرفت: من هنوز سلیکون‌تیپ‌های ایرپاد پرو ۳ را به فیت نیمه‌باز ایرپاد ۵ ترجیح می‌دهم. پرو ۳ بدون اینکه گوش را سنگین یا گرفته احساس کنید، آب‌بندی محکمی می‌سازد و اندازه‌های قابل تعویض اجازه می‌دهند فیت را دقیقاً مطابق گوش خود تنظیم کنید. همین آب‌بندی هنگام ورزش تفاوت مهمی ایجاد می‌کند: در دویدن‌های طولانی، با جمع شدن عرق، ایرپاد ۵ کم‌کم شروع به لیز خوردن می‌کرد، در حالی که پرو ۳ سر جایش می‌ماند. فیت محکم‌تر به‌طور طبیعی حذف نویز را هم بهتر می‌کند.
ایرپاد ۵ کنترل صدا را از پرو ۳ به ارث برده است؛ یعنی می‌توانید با کشیدن انگشت به بالا یا پایین روی ساقه، صدا را کم و زیاد کنید. اما این قابلیت را در همه مدل‌های ایرپاد دشوار یافته‌ام، چون ساقه‌ها کوتاه و باریک‌اند و پیدا کردن نقطه درست با ناخن‌های بلند کار سختی است. به نظرم کنترل صدا در ایربادهای Bose QuietComfort Ultra راحت‌تر است، چون سطح بیشتری برای لمس در اختیار می‌گذارد.
کنترل‌های پرو ۳ را هم به‌طور کلی ساده‌تر از ایرپاد ۵ می‌دانم، خصوصاً وقتی در حال دویدن هستید. در پرو ۳، ساقه جایی که به بدنه ایرباد می‌رسد کمی بیشتر بیرون زده و نقطه قابل دسترس‌تری برای فشار دادن دارد. با ایرپاد ۵ چند بار مجبور شدم یک ایرباد را از گوشم دربیاورم تا محل درست کنترل را پیدا کنم؛ کاری که وسط دویدن اصلاً خوشایند نیست. چند روز پیش هم نزدیک بود یکی از ایربادها را تقدیم دریاچه کنم. استاندارد IP57 به این معنی است که ایرباد در برابر فرورفتن کوتاه در آب مقاوم است، اما پیشنهاد نمی‌کنم این ادعا را در یک دریاچه آزمایش کنید.
پس چرا هنوز پرو را می‌خرم؟
ایرپاد ۵ در برابر قیمت، چیزهای زیادی ارائه می‌دهد؛ اما کنترل‌های دقیق‌تر و چند قابلیت غایب، از نظر من خرید ایرپاد پرو ۳ را توجیه می‌کند. پرو ۳ سنسور ضربان قلب برای ورزش، قابلیت‌های سمعک و عمر باتری بیشتر در حالت ANC دارد.
البته ۱۰۰ دلار اختلاف قیمت کم نیست. برای شنونده‌های معمولی، نوجوان‌ها و کسانی که استفاده سبک دارند، ایرپاد ۵ انتخاب فوق‌العاده‌ای است: حذف نویز قابل قبول، اتصال روان با اکوسیستم اپل و طراحی بازی که برای کسانی که از سلیکون‌تیپ خوششان نمی‌آید راحت‌تر است. کیس کوچک‌تر هم مزیت دیگری است؛ راحت‌تر در جیب یا کمر ساپورت لگینگ جا می‌رود.
اما اگر مثل من کاربر آیفون هستید، هر روز ورزش می‌کنید و زیاد سفر می‌روید، باز هم ۲۴۹ دلار برای ایرپاد پرو ۳ می‌پردازم. فیت محکم‌تر، حذف نویز قوی‌تر و کنترل‌های در دسترس‌تر، آن‌ها را به ایرباد همه‌کاره بهتری برای من تبدیل می‌کند.
جمع‌بندی ساده است: ایرپاد ۵ انتخاب به‌صرفه‌تر است، ایرپاد پرو ۳ ایرباد بهتری.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.