نام «نتپستر» (Napster) شاید برای بسیاری از افراد، یادآور شعله‌ور شدن ترس در دل مدیران صنعت موسیقی در دهه ۹۰ میلادی باشد؛ اما این بار، این غول سابق، نه روی پلتفرم اشتراک‌گذاری فایل، بلکه در کلاس‌های درس ظاهر شده است. نتپستر امضایی در امارات متحده عربی با کمپانی آموزشی «جِمز» (Gems Education) بسته است تا از طریق هوش مصنوعی، معلم‌ها و دانش‌آموزان را در مسیر یادگیری همراهی کند.
از اشتراک‌گذاری موسیقی تا انقلاب هوش مصنوعی
نتپستر امروز، آن روزی که در سال ۱۹۹۹ توسط شان فنینگ و شان پارکر راه‌اندازی شد، دیگر آن پلتفرم تعاریف‌شکننده برای دانلود موسیقی نیست. پس از بسته شدن خدمات اصلی در سال ۲۰۰۱ بر اثر پرونده‌های حقوقی، این شرکت در دگرگونی‌های متعددی قرار گرفت تا در نهایت به یک پلتفرم استریمینگ موسیقی تبدیل شد. اما روند تحولات تازه‌تر، نتپستر را به سمتی دیگر هدایت کرد؛ جایی که این مجموعه زیرمجموعه شرکت فناوری اینفینیت ریالیتی (Infinite Reality) شد و با خرید توسط این شرکت فلودیدیایی، به یک پلتفرم هوش مصنوعی محض تغییر کرد.
رهبری محلی و دیدگاه‌های جدید
سرمایه‌گذاری در منطقه خاورمیانه و آفریقا، اکنون زیر نظر ساموئل هوپر (Samuel Huber) است که قبلاً بنیان‌گذار شرکت لند‌ولت بود. هوپر معتقد است فلسفه اصلی نتپستر یعنی «توانمندسازی کاربر»، حالا از موسیقی به دیتا و هوش مصنوعی گسترش یافته است. او هدف را چالش‌کشی در برابر غول‌های هوش مصنوعی و ارائه گزینه‌ای جایگزین به نام‌های بزرگ عنوان می‌کند.
دیجیتال‌کلون معلمان؛ یک همراه ۲۴ ساعته
در همکاری با جِمز، تمرکز اصلی روی ساخت آژنت‌های هوش مصنوعی و شخصیت‌های دیجیتال است. پروژه‌ها شامل گیمیفیکیشن یادگیری، تولید محتوای کمک‌یاری‌شده توسط هوش مصنوعی و شبیه‌سازی کلاس درس می‌شود. نکته جذاب و بحث‌برانگیز، ساخت «توئین‌های دیجیتال» معلمان است.
- آموزش مدل‌ها: این مدل‌ها با استفاده از محتوای، دوره‌ها و مدارک یک معلم آموزش می‌بینند.
- موجودیت آنلاین: نسخه دیجیتال معلم در فضای آنلاین زنده است و به عنوان «نسخه‌ای از خودتان» عمل می‌کند که می‌تواند زمان را مقیاس‌پذیر کند.
- همکاری خارج از کلاس: دانش‌آموزان می‌توانند خارج از ساعات کلاس با این نسخه گفت‌وگو کنند، مفاهیم را شفاف‌تر کنند و با سرعت خودشان پیش بروند.
هوپر تأکید می‌کند که هدف، تعویض ارتباط انسانی نیست، بلکه تقویت آن است. او می‌گوید: «ما از صدا و ویدیو استفاده می‌کنیم تا تعامل با هوش مصنوعی طبیعی‌تر شود و آن را شبیه یک همکار، نه یک ابزار سرد، به نظر برساند.»
داده‌ها در اختیار خودتان
برای پاسخ به نگرانی‌های امنیتی، نتپستر تضمین می‌کند که داده‌های دانش‌آموزان در داخل کشور باقی می‌ماند و در صورت نیاز می‌تواند روی سرورهای اختصاصی قرار گیرد. این شرکت اعلام کرده از داده‌های کاربران برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خود استفاده نمی‌کند؛ یک رویکرد مهم برای حفظ حاکمیت داده.
آیا هوش مصنوعی معلمان را جایگزین می‌کند؟
شاید ترس از از دست دادن شغل، اولین نگرانی معلمان باشد. اما هوپر استدلال می‌کند که هوش مصنوعی در آموزش برای «افزایش» (Augmentation) است، نه جایگزینی. او تشبیه جالبی می‌کند: «استفاده از هوش مصنوعی برای دانش‌آموزان و معلمان، شبیه استفاده از ویرایشگر متن برای تایپ سریع‌تر است؛ ابزاری که شما را تقویت می‌کند، نه به جای شما عمل می‌کند.»
در واقع، این فناوری به معلمان اجازه می‌دهد بدون صرف وقت زیادی برای تکرار مباحث اولیه، به جزئیات پیچیده‌تر و بحث‌های یک‌به‌یک اختصاص بدهند. این یعنی امکان ارائه جلسات تدریس شخصی‌سازی‌شده با صدها دانش‌آموز، جایی که با نیروی انسانی به تنهایی غیرممکن است.
پشتیبانی از زیرساخت محلی در خاورمیانه
تحولات هوش مصنوعی در امارات متحده عربی محلی‌سازی شدیدی دارد. نتپستر با مشارکت در پروژه‌هایی مانند همکاری با «کیمه‌وا وِنچرز» (Kameha Ventures) و تأمین داده‌ها توسط شرکت محلی «جی-فورتی-تو» (G42)، تلاش می‌کند زیرساخت‌های هوش مصنوعی را محلی برگزار کند. این شرکت همچنین در عربستان سعودی با لنوو و دیتاسد همکاری کرده تا زیرساخت‌ها را در داخل کشور اجرا کند، گامی برای ارتقای حاکمیت داده در منطقه.
طرح توسعۀ نتپستر در منطقه، به‌گونه‌ای است که تیم کوچک محلی (حدود ۲۰ نفر) تا سال ۲۰۳۰ به ۵۰۰ نفر برسد. این گسترش، نشان‌دهنده امیدواری به ساخت آینده‌ای است که در آن هوش مصنوعی نه رقیب، بلکه دستانی کمک‌کننده برای دنیای آموزش باشد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.