ممدانی: هوش مصنوعی حباب‌گونه است؛ ریسک ما، پاداش آن‌ها

تصور کنید سال بسیار پرفشاری را پشت سر گذاشته‌اید؛ حالا تصور کنید جای زوهان ممدانی، شهردار نیویورک، را بگیرید. ممدانی در آستانه انتخابات سال ۲۰۲۵، با ترکیبی از پیام‌های ساده برای طبقه کارگر و تسلط کامل بر شبکه‌های اجتماعی، از یک ناشناخته به یکی از جذاب‌ترین چهره‌های سیاسی آمریکا تبدیل شد. اکنون که یک سال از آغاز دوره دوم او گذشته است، تمرکز این شهردار ۳۵ ساله بر چگونگی تعامل هوش مصنوعی و زیرساخت‌های عظیم آن با زندگی روزمره شهروندان است. جایی که او می‌گوید اصولاً «ریسک با ما و پاداش با آن‌ها» است.

هوش مصنوعی: حباب اقتصادی یا نجات‌دهنده؟

ممدانی نگرانی خود را درباره شباهت‌های خطرناک میان بازار مسکن در بحران ۲۰۰۸ و وضعیت فعلی اقتصاد هوش مصنوعی ابراز کرده است. او معتقد است که سرمایه‌گذاری‌های کلان در این بخش بر پایه پیش‌فرض‌هایی است که ممکن است با واقعیت‌های اقتصادی فاصله داشته باشند:

• پنهان‌سازی هزینه‌های واقعی زیرساخت‌های AI توسط شرکت‌های بزرگ.
• وابستگی بیش از حد به وعده‌های درآمدزایی سریع که همچنان به تحقق نرسیده است.
• مقایسه ساخت مراکز داده با یک حباب که ریزش آن می‌تواند تبعات اقتصادی سنگینی برای جوامع محلی داشته باشد.

دستاورد سیاسی‌های محلی در برابر غول‌های فناوری

یکی از مهم‌ترین پیروزی‌های اخیر ممدانی، فشار برای اعمال یک سال توقف در ساخت مراکز داده در ایالت نیویورک است. او استدلال می‌کند که شهروندان نباید با افزایش تعرفه‌های برق و اثرات زیست‌محیطی این مراکز روبرو شوند، در حالی که سود اصلی به دست چند شرکت جهانی باقی می‌ماند. این موضع باعث شده که او را «دیوانه ممدانی» نامند، عنوانی که او آن را پذیرفته و به آن افتخار می‌کند.

ممنوعیت هوش مصنوعی در مدارس: از کلاس ۲ تا ۸

شهردار نیویورک از یکی از سخت‌گیرانه‌ترین مقررات در سطح شهرهای آمریکایی حمایت می‌کند: ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی نسل‌ساز در مقاطع ابتدایی تا هشتم. او تأکید دارد که کودکان برای یادگیری نیاز به فرصت‌های تجربه، اشتباه و ریسک‌محور دارند، نه اتکا به ابزارهای هوش مصنوعی که خلاقیت انتقادی را تلمیه می‌کنند. این سیاست، به نظر او، نه فقط یک تدبیر آموزشی، بلکه یک دفاع از حقوق کودکان برای رشد طبیعی است.

تصویرسازی‌های AI و بازار مسکن

در اقدامی دیگر، ممدانی قانونی را تصویب کرده است که مانع استفاده املاک از تصاویر ساختگی هوش مصنوعی برای نمایش آپارتمان‌های اجاره‌ای می‌شود. او با لحنی تیز می‌گوید: «بازار مسکن در نیویورک سخت است؛ لازم نیست شهروندان با دیدن تصاویر تخیلی، فکر کنند واقعیت زندگی‌شان در این شهر یک توهم است.» این قانون نمونه‌ای بارز از دخالت شهر در منافع عمومی در برابر ابزارهای تکنولوژیک فریبنده است.

آینده پارتیزانی و دموکراسی

ممدانی با اشاره به ریشه‌های چپ‌گرایانه خود، از احزاب سیاسی خواسته تا تمرکز خود را از شعارهای هالمانه به دستاوردهای مادی برای طبقه کارگر تغییر دهند. او می‌گوید که دموکراسی نباید به انتخاب هر ۴ سال خلاصه شود، بلکه باید در ساختارهای روزمره زندگی و در چگونگی طراحی فناوری‌هایی که آینده ما را شکل می‌دهند، جاری باشد. در پایان، او معتقد است که ما به فناوری نیاز داریم، اما نه به قیمتی که دموکراسی و رفاه شهروندان قربانی آن شود.