شرکت پاراگون، سازنده یکی از پیشرفته‌ترین جاسوس‌افزارهای موبایل، همواره خود را به عنوان بازیگر اخلاقی در صنعتی پر از تردید معرفی کرده است. این شرکت با وعده‌ی عدم فروش به رژیم‌های دیکتاتوری و قطع ارتباط با مشتریانی که در سوءاستفاده از ابزارها علیه روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشر دست می‌زنند، سعی کرده تصویر پاک و شفافی از خود ترسیم کند. اما واقعیت چیز دیگری است؛ مسیری که در پی اعلامیه‌های جدی واتساپ و آزمایشگاه شهروندی تورنتو، آشکار شد.
بحران ایتالیایی: وقتی شفافیت به معنای ضرر مالی است
چند هفته پس از تملک پاراگون توسط صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی AE Industrial Partners و ادغام آن با شرکت سرکوب‌گر سایبری REDLattice، واتساپ ادعا کرد که جاسوس‌افزار گرافیتِ پاراگون، بیش از ۶۰ نفر در ۲۰ کشور را آلوده کرده است. اگرچه مقامات ایتالیایی منکر سوءاستفاده بودند، اما پاراگون به سرعت دو قرارداد خود را با هوشبری داخلی و خارجی ایتالیا لغو کرد. به نظر می‌رسید این اقدام نتیجه یک تحقیق دقیق باشد، اما آندرو بوید، مدیرعامل جدید، در مصاحبه‌ای با مجله Wired اعتراف کرد که هیچ بررسی فنی‌ای صورت نگرفته و صرفاً از دیدگاه ریسک، حفظ این رابطه دیگر به صرفه نبوده است.
نبود کلید شستنی و ضعف در نظارت
مهم‌ترین نکته‌ی فاش‌شده این است که پاراگون هیچراه فنی برای درک سوءاستفاده از نرم‌افزارش توسط مشتریان ندارد. بوید اعتراف کرد که آن‌ها نمی‌توانند ببینند چه کسی هدف قرار می‌گیرد یا چه داده‌هایی استخراج می‌شود. تنها راه رسیدن به این حقیقت، اعتراف مشتری یا کشف توسط شخص ثالث است. در مقایسه با RNSO Group (سازنده پگاسوس)، پاراگون حتی «کلید شستنی» یا Kill Switch برای غیرفعال‌سازی دسترسی مشتری در صورت سوءاستفاده ندارد. تنها ابزارشان، قطع پشتیبانی ۲۴ ساعته و آپدیت‌های سیستمی است که بدون آن‌ها، جاسوس‌افزار در عرض ۱۲ ساعت بی‌اثر می‌شود.
ریشه‌های اسرائیلی و خرید هوشمندانه آمریکایی
پاراگون در سال ۲۰۱۹ توسط اهود شناورسون، ژنرال زرهی اسرائیل و پیشین فرمانده واحد هوشبری سایبری 8200 بنیان گذاشته شد. پس از آنکه دولت آمریکا علیه شرکت‌های جاسوس‌افزاری خارجی سخت‌گیری کرد تا از سوءاستفاده علیه روزنامه‌نگاران و دیپلمات‌ها جلوگیری شود، پاراگون با مشکل محدودیت‌های خارجی مواجه گردید. این شرکت در حالی که نتوانسته بود نفوذ قابل‌توجهی در بازار آمریکا ایجاد کند، با خرید ۹۰۰ میلیون دلاری توسط AE Industrial Partners در دسامبر ۲۰۲۴، به عنوان یک شرکت آمریکایی شناخته شد و موانع قانونی عبور کرد.
- پاراگون حتی‌اگر به نام یک شرکت آمریکایی فعالیت می‌کند، همچنان در اسرائیل مستقر است و محصولاتش برای فروش در خارج از کشور به مجوز اسرائیل نیاز دارد.
- ادغام با REDLattice به آن‌ها امکان ایجاد روابط عمیق‌تر با بخش‌های هوشبری و نظامی آمریکا را بخشید، که باعث شد مشتریان جدیدی مانند پنتاگون و CIA آن‌ها را هدف قرار دهند.
- امروزه تمام سه بازیگر بزرگ صنعت جاسوس‌افزار (پاراگون، NSO و Candiru) در رقابت برای قراردادهای دولتی آمریکا هستند.
الگوهای انتخاب مشتری: محافظه‌کاری نسبی
برای جبران نبود نظارت فنی، پاراگون بر یک مدل حاکمیت سخت‌گیرانه تأکید می‌کند. یک کمیته ریسک داخلی با استفاده از معیارهایی مانند سوابق حقوق بشری، ثبات سیاسی و نرخ فساد، مشتریان را ارزیابی می‌کند. بوید تأکید می‌کند که آن‌ها گرایش به رد کردن کشورها دارند تا تأییدنشان. با این حال، این مدل دارای خلل‌هایی است؛ برای نمونه، شرکت با وجود دموکراسی سینگاپور، قراردادی ارزشمند با آن امضا کرده است در حالی که این کشور محدودیت‌های شدید آزادی بیان دارد. همچنین، آن‌ها با وجود فشارهای آمریکا برای همکاری با عربستان، از فروش به ریاض و ونزوئلا خودداری کرده‌اند.
چالش‌های آینده: خودرگولاتوری در برابر خطر سوءاستفاده داخلی
سناتور رون وایدن، رئیس کمیته اطلاعاتی سنای آمریکا، استدلال می‌کند که ابزارهای نظارتی فاقد شفافیت «به‌طور ذاتی» سوءاستفاده خواهند شد. نگرانی دیگر این است که اگرچه پاراگون می‌گوید در صورت سوءاستفاده توسط مشتریان آمریکایی، نهادهای نظارتی وارد عمل می‌شوند، اما با توجه به گزارش‌های اخیر درباره‌ی بی‌توجهی به قوانین در دولت‌های فعلی، این تضمین‌ها کافی به نظر نمی‌رسند. آندرو بوید ادعا می‌کند که آن‌ها یک «حس ششم» برای تشخیص رفتار مشکوک مشتریان دارند، اما منتقدان معتقدند این به معنای پذیرش این واقعیت است که مسئولیت‌پذیری برای کسب‌وکارهای جاسوس‌افزار، به‌طور عملاً عمیق بی‌رابطه است. به نظر می‌رسد که در حالی که شرکت‌ها ادعا می‌کنند از شفافیت حمایت می‌کنند، در عمل، پنهان‌کاری و عدم دسترسی به لاگ‌های فعالیت مشتریان، یک مزیت فروشی محسوب می‌شود تا یک نقص.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.