دو قانون‌گذار آمریکایی از دو حزب اصلی، طرحی را آماده کرده‌اند که می‌تواند ایالت‌ها را برای محدود کردن استفاده از دوربین‌های Flock و دیگر سامانه‌های خودکار پلاک‌خوان تحت فشار بگذارد. اگر این طرح به قانون تبدیل شود، ایالت‌هایی که قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای استفاده از این دوربین‌ها وضع نکنند، بخشی از بودجه فدرال مربوط به بزرگراه‌ها، جاده‌ها و پل‌ها را از دست خواهند داد.
این دوربین‌ها در ظاهر برای کمک به پلیس در ردیابی خودروهای مرتبط با جرائم طراحی شده‌اند، اما در ماه‌های اخیر انتقادها نسبت به نحوه استفاده از آن‌ها شدت گرفته است. منتقدان می‌گویند چنین ابزارهایی می‌توانند فراتر از هدف اولیه خود به کار گرفته شوند و به ابزاری برای نظارت گسترده تبدیل شوند.
طرح No FLOCK Act دقیقاً چه می‌گوید؟
این طرح با نام No FLOCK Act به وزیر حمل‌ونقل آمریکا دستور می‌دهد ۱۰ درصد از کمک مالی سالانه فدرال به ایالت‌ها برای زیرساخت‌های حمل‌ونقل را نگه دارد؛ مگر اینکه آن ایالت استفاده از دوربین‌های Flock و نمونه‌های مشابه را به موارد مشخص و محدودی محدود کرده باشد.
حامیان این طرح، راجا کریشنامورتی نماینده دموکرات از حومه شیکاگو و مایکل کلاد نماینده جمهوری‌خواه از تگزاس هستند. همراهی دو نماینده از دو حزب مختلف نشان می‌دهد نگرانی درباره نظارت خودکار خودروها دیگر فقط یک بحث حزبی نیست.
موارد مجاز استفاده از دوربین‌های پلاک‌خوان
بر اساس متن این طرح، استفاده از دوربین‌های Flock فقط در پنج موقعیت مجاز خواهد بود:
- اجرای و مدیریت سیستم‌های عوارضی
- شناسایی خودروهای سرقتی
- یافتن افراد گمشده یا در معرض خطر
- ردیابی خودروهای ثبت‌شده به نام افرادی که برای جرم سنگین حکم بازداشت دارند
- تحقیق درباره خودرویی که در یک جرم سنگین دخیل بوده است
چه استفاده‌هایی قرار است ممنوع شود؟
نکته مهم اینجاست که طرح جدید بعضی کاربردهای رایج این سامانه‌ها را عمداً کنار می‌گذارد. از جمله استفاده‌هایی که در فهرست مجاز دیده نمی‌شوند:
- مطالعات ترافیکی و پایش الگوهای رفت‌وآمد
- تحقیق درباره جرائم خُرد مرتبط با مواد مخدر
- اجرای قوانین پارک خودرو
- ثبت و پیگیری تخلفات سرعت
همین محدودسازی نشان می‌دهد هدف اصلی قانون‌گذاران، جلوگیری از گسترش استفاده روزمره و فراگیر از ابزارهای پلاک‌خوان در حوزه‌هایی است که از نگاه آن‌ها با حریم خصوصی شهروندان تعارض بیشتری دارد.
چرا دوربین‌های Flock زیر ذره‌بین رفته‌اند؟
محبوبیت این دوربین‌ها در میان نهادهای پلیسی در سال‌های اخیر افزایش یافته، چون می‌توانند محل عبور خودروها را ثبت و داده‌ها را با سرعت بالا در اختیار نیروهای انتظامی بگذارند. اما همین مزیت، منشأ نگرانی هم شده است. وقتی اطلاعات رفت‌وآمد خودروها در مقیاس گسترده جمع‌آوری شود، مرز میان امنیت عمومی و نظارت مداوم بسیار باریک می‌شود.
واکنش منفی اخیر نیز بیشتر به این موضوع برمی‌گردد که مأموران ممکن است از این سامانه‌ها برای اهدافی فراتر از پرونده‌های جدی استفاده کنند؛ یعنی جایی که ضرورت امنیتی روشن نیست، اما داده‌های تردد افراد همچنان ثبت و قابل جست‌وجو است.
فشار مالی؛ اهرم تازه برای تغییر قوانین ایالتی
مهم‌ترین بخش این طرح، خود محدودیت‌ها نیست؛ بلکه ابزار اجرای آن است. قانون‌گذاران به‌جای توصیه یا صدور دستور مستقیم، سراغ بودجه زیرساختی رفته‌اند. برای بسیاری از ایالت‌ها، از دست دادن ۱۰ درصد بودجه فدرال جاده و پل رقم کوچکی نیست و می‌تواند آن‌ها را وادار کند در سیاست‌های نظارتی خود بازنگری کنند.
اگر این طرح پیش برود، بحث بر سر دوربین‌های پلاک‌خوان از سطح نگرانی‌های حقوقی و حریم خصوصی فراتر می‌رود و به تصمیمی اقتصادی و مدیریتی برای ایالت‌ها تبدیل می‌شود.
جمع‌بندی کوتاه
طرح No FLOCK Act تلاش می‌کند استفاده از دوربین‌های پلاک‌خوان را فقط به پرونده‌های جدی و ضروری محدود کند. در صورت تصویب، ایالت‌هایی که از این چارچوب پیروی نکنند، با کاهش بودجه فدرال حمل‌ونقل روبه‌رو خواهند شد؛ اقدامی که می‌تواند آینده فناوری‌های نظارتی در آمریکا را تغییر دهد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.