پس از سیلاب ویرانگری که در مرز نپال و منطقه تبت چین رخ داد، پهپادهای ساخت چین به یکی از مهم‌ترین ابزارهای امدادرسانی تبدیل شده‌اند؛ از انتقال مواد غذایی برای بازماندگان گرفته تا جابه‌جایی اجساد قربانیان از مناطق صعب‌العبور. این عملیات نشان می‌دهد پهپادهای باری حالا فقط یک فناوری نمایشی نیستند و در بحران‌های واقعی می‌توانند نقشی تعیین‌کننده داشته باشند.
بر اساس گزارش رویترز، ارتش نپال از چهار پهپاد DJI FlyCart 100 که از سوی چین اهدا شده‌اند استفاده می‌کند و با کمک آن‌ها روزانه بین ۱۰ تا ۱۶ مأموریت امدادی انجام می‌دهد. این اتفاق پس از آن رخ داد که در ۲۶ اوت، فروریختن بخشی از یک یخچال طبیعی در رشته‌کوه هیمالیا، موجی ناگهانی از آب، گل‌ولای و آوار به راه انداخت و گذرگاه‌های مرزی، روستاهای دره‌ای و پروژه‌های برق‌آبی را درگیر کرد.
پهپادهای باری چگونه به کمک نپال آمدند؟
مدل DJI FlyCart 100 به یک طناب ۹۸ فوتی به همراه سیستم وینچ مجهز است؛ قابلیتی که به آن اجازه می‌دهد بارهای سنگین را از زمین بردارد یا در نقطه‌ای مشخص پایین بگذارد. طبق اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت DJI، این پهپاد بسته به نوع باتری می‌تواند چیزی بین ۱۸۷ تا ۲۲۰ پوند بار حمل کند.
پهپادهایی که اکنون در اختیار ارتش نپال هستند، در هر پرواز حدود ۱۳۲ پوند محموله جابه‌جا می‌کنند. همین توان حمل بالا باعث شده این تجهیزات فقط برای رساندن اقلام حیاتی به کار نروند و در برخی مناطق سیل‌زده برای انتقال اجساد قربانیان هم مورد استفاده قرار بگیرند.
ابعاد فاجعه انسانی در سیل نپال
طبق گزارش وضعیت منتشرشده از سوی سازمان ملی مدیریت و کاهش خطر بلایای نپال، تا ۹ سپتامبر شمار جان‌باختگان به ۱,۳۶۹ نفر رسیده است. این نهاد همچنین اعلام کرده که بیش از ۵,۰۰۰ نفر همچنان مفقود هستند که در میان آن‌ها ۵۸۷ شهروند خارجی نیز دیده می‌شود.
در چنین شرایطی، دسترسی زمینی به بسیاری از مناطق یا بسیار دشوار است یا عملاً امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل، پهپادهای باری به ابزاری سریع و مؤثر برای رساندن کمک و تخلیه برخی مناطق تبدیل شده‌اند.
نقش پهپادها در رساندن غذا
همان گزارش رسمی نشان می‌دهد که این پهپادها در مجموع طی ۳۱ پرواز، ۱,۵۹۱ کیلوگرم مواد غذایی را توزیع کرده‌اند. این عدد شاید در نگاه اول محدود به نظر برسد، اما در موقعیت‌هایی که جاده‌ها تخریب شده‌اند و زمان اهمیت حیاتی دارد، همین حجم از انتقال می‌تواند برای نجات جان افراد تعیین‌کننده باشد.
سازمان ملل نیز برای کمک به ۴۳ هزار نفر از آسیب‌دیدگان این سیلاب، درخواست ۲۰.۵ میلیون دلار کمک مالی مطرح کرده است.
فقط پهپادهای بزرگ نیستند که مفیدند
در کنار پهپادهای باری، پهپادهای کوچک‌تر هم در عملیات جست‌وجو و نجات نقش مهمی داشته‌اند. نپال بیش از ۲۱ هزار نیروی پلیس و نظامی را برای یافتن بازماندگان به مناطق آسیب‌دیده اعزام کرده است و پهپادها به این نیروها کمک می‌کنند تا مناطق خطرناک یا دورافتاده را سریع‌تر بررسی کنند.
در برخی موارد، تیم‌های جست‌وجو توانسته‌اند کارگرانی را که داخل تونل‌های نیروگاه‌های برق‌آبی گرفتار شده بودند، زنده پیدا کنند. سیلاب نه‌تنها نیروگاه‌های فعال، بلکه پروژه‌های در حال ساخت را هم به‌شدت تخریب کرده است.
چرا این اتفاق مهم است؟
اتفاقی که در نپال رخ داده، تنها یک نمونه از کاربرد پهپادها در مدیریت بحران است؛ اما از زاویه‌ای دیگر، برتری چین در حوزه پهپادهای عملیاتی را هم به‌خوبی نشان می‌دهد. وقتی یک کشور می‌تواند در شرایط واقعی و در مقیاس بحران انسانی، پهپادهایی برای حمل بار سنگین، ارسال غذا و حتی جابه‌جایی اجساد در اختیار بگذارد، یعنی این فناوری به مرحله‌ای فراتر از آزمایش و نمایش رسیده است.
- ارسال کمک سریع‌تر: پهپادها بدون نیاز به باز بودن جاده‌ها می‌توانند به مناطق قطع‌شده دسترسی پیدا کنند.
- کاهش خطر برای نیروهای امدادی: ورود به برخینقاط سیل‌زده برای انسان بسیار خطرناک است، اما پهپادها این ریسک را کم می‌کنند.
- حمل بار سنگین: پهپادهای باری جدید فقط برای بسته‌های سبک نیستند و می‌توانند محموله‌های جدی‌تری جابه‌جا کنند.
- کمک به جست‌وجو و نجات: مدل‌های کوچک‌تر برای شناسایی سریع محیط و یافتن بازماندگان بسیار کاربردی هستند.
آینده امدادرسانی با پهپادها
تجربه نپال نشان می‌دهد پهپادها می‌توانند در بلایای طبیعی به بخشی از زیرساخت امدادی تبدیل شوند، نه صرفاً یک ابزار جانبی. هرچه مسیرهای زمینی آسیب‌پذیرتر و بحران‌ها پیچیده‌تر شوند، نیاز به فناوری‌هایی که بتوانند مستقل از جاده و شرایط سخت عمل کنند بیشتر خواهد شد. پهپادهای باری حالا در همین مسیر قرار گرفته‌اند؛ ابزاری که می‌تواند فاصله میان بازماندگان و کمک‌های حیاتی را کوتاه‌تر کند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.