در حالی که صنعت هوش مصنوعی با سرعت غیرمعمولی در حال رشد است، بحثهای داغی درباره ایمنی، مقررات و نقش دولتها بر پا شده است. اما نکتهای که اغلب مغفول میماند، جنبههای انحصارگریزی (Antitrust) این تغییرات است. جاناتان گانتِر، رئیس سابق بخش انحصار وزارت دادگستری ایالات متحده، معتقد است که درخواست برخی شرکتهای بزرگ برای «آرامگیر» کردن رقابت، شبیه به تشکیل کارتل است و نباید به آنها معافیت قانونی داد. در این گفتگو، گانتِر به بررسی این میپردازد که چگونه قانون فعلی باید با چالشهای جدید هوش مصنوعی مقابله کند و چرا ایالات متحده نباید برای رقابت با چین، انحصارهای داخلی را بپذیرد.
تفسیر محترمانه و بدبینانه از درخواست مقررات
شرکتهای پیشرو مانند OpenAI، Anthropic و Google DeepMind اخیراً صداهایی را از خود شنیدهاند که خواهان کندی پیشرفتها به دلیل نگرانی از ایمنی هستند. گانتِر دو تفسیر از این رویکرد ارائه میدهد: یک تفسیر محترمانه که در آن مدیران از خطر خراب شدن ساختارهای فعلی ترس دارند و به دنبال راهنمایی دولت هستند، و تفسیر بدبینانهای که استدلال میکند این شرکتها برای حفظ ارزشهای خود قبل از ورود به بورس (IPO)، به دنبال کاهش هزینههای رقابتی هستند تا دیگر مجبور به سرمایهگذاری سنگین نباشند.
نیازی به معافیت انحصاری نیست
- شرکتها برای ساختن محصولات ایمن نیازی به هماهنگی با یکدیگر ندارند؛ ایمنی یک وظیفه فردی هر سازنده است.
- قوانین فعلی انحصاری اجازه همکاری در زمینههای ایمنی مانند تبادل تهدیدات امنیتی را میدهند، اما همکاری برای کاهش فشار رقابتی را نه.
- اگر یک شرکت هوش مصنوعی آسیبرسان باشد، مسئولیت آن با خود شرکت است، همانطور که مسئولیت تصادفات با خودروهای غیرایمن با سازنده آنهاست.
چرندبازی قانونی: مسئولیت محصولات و هوش مصنوعی
یکی از چالشهای بزرگ، تعیین تکلیف «آژانهای» هوش مصنوعی است. اگر یک آژان متعلق به متا (Meta) به سیستم شما حمله کند، آیا متا مسئول است؟ گانتِر اشاره میکند که چارچوب مسئولیت محصولات (Product Liability) که اخیراً در پروندههای متا و شبکههای اجتماعی برای آسیب به نوجوانان استفاده شده، نمونه مناسبی است. شرکتها باید پاسخگو باشند وقتی تکنولوژیهای آنها به دیگران آسیب میرساند، چه آن آژان یک انسان باشد و چه یک برنامه هوش مصنوعی. عدمتوجه کنگره به ایجاد قوانین مشخص، عذرخواهی برای ساختن محصولات خطرناک نیست؛ شرکتها باید قبل از اینکه فاجعهای رخ دهد، راهحلهای نوآورانه و ایمن را توسعه دهند.
رقابت با چین یا انحصار داخلی؟
یکی از استدلالهای رایج، آن است که برای رقابت با چین، ما به یک یا چند شampion ملی در حوزه هوش مصنوعی نیاز داریم. گانتِر با استناد به تاریخ آمریکایی، این استدلال را رد میکند. ایالات متحده بر پایه رقابت آزاد و انباشت سرمایهگذاری برندها بنا شده است، نه حمایت دولتی از انحصاریها. چین سیستم متمرکز خود را دارد، اما ایالات متحده باید بر تنوع و رقابت سختگیرانه حتی با بازیکنان چینی تکیه کند. انحصارهای داخلی آسیبپذیرند و آزادی اقتصادی را محدود میکنند.
گانتِر تأکید میکند که «نردبان» ایمنی و رقابت، نه «توقف» پیشرفت، هدف اصلی است. ما به خطوط راهآهن نیاز داریم تا بدانیم کجا سرعت را بگیریم، اما نه به جایی که تمام مسیر را مسدود کنیم.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.