برای بیش از یک قرن، تصویر ذهنی ما از دیپلوسوروس (T. rex) یک خزنده کند و سنگین بود که باید برای فعالیت کردن، بدنش را در آفتاب گرم می‌کرد. اما تحقیقات جدیدتر این باور را دگرگون کرد و ما را با موجودی پرتلاش و پرانرژی مواجه کرد، شبیه به آنچه در فیلم پارک ژوراسیک دیدیم. با این حال، پرسش مهمی باقی مانده بود: آیا این غول سرخ، از خون‌گرمی برای تأمین انرژی فعالیت‌هایش استفاده می‌کرد؟ به نظر می‌رسد حالا پاسخ قوی‌تری در این زمینه دریافت کرده‌ایم.
دستگاه ترموکمی: رازهای پنهان در دندان‌ها
تیم پژوهشگرانی سرپرستی راندون جی. فلورز و رابرت آ. اگل، زمین‌شیمی‌دانان دانشگاه کالیفرنیا (لوس‌آنجلس)، راهی نوآورانه برای پاسخ به این سوال پیدا کردند. آن‌ها با تحلیل دقیق دندان‌های فسیل T. rex، دمای بدن این دایناسور را اندازه‌گیری کردند.
دمایی نزدیک به فیل‌های مدرن
نتایج این «ترمومتر دندان» نشان داد که دمای بدن T. rex حدود ۳۶ درجه سانتی‌گراد بوده است. این عدد تقریباً برابر با دمای بدن یک فیل مدرن است که یک حیوان پستاندار بزرگ و فعال است. این یافته قرائت مستقیمی از فیزیولوژی بدن این دایناسور ارائه می‌دهد.
جنگ قدیمی دینوسورها: خون‌گرم یا خون‌سرد؟
پالئونتولوژیست‌ها سال‌هاست بر اساس شواهد غیرمستقیم مانند میکروساختار استخوان‌ها، نرخ رشد و مکان یافتن فسیل‌ها درباره فیزیولوژی دایناسورها بحث‌های داغی را داشته‌اند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که بسیاری از دایناسورها خون‌گرم بوده‌اند، یعنی گرمای بدن خود را مثل پرندگان و پستانداران تولید می‌کردند. اما منتقدان معتقدند هر شاخه از درخت تباری، راهبرد حرارتی اختصاصی خود را داشته است.
این روش ترموکمی دندان، ابزاری دقیق‌تر و مستقیم‌تر برای حل این اختلاف قدیمی فراهم می‌کند و تصویر پیچیده‌تری از دایناسورها را آشکار می‌سازد که شاید نه کاملاً خون‌گرم مثل پستانداران، نه کاملاً خون‌سرد مثل خزندگان، بلکه ترکیبی منحصر به فرد از ویژگی‌های فیزیولوژیکی بوده‌اند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.