حتی قبل از اینکه صندوقهای رأی در برخی مناطق آمریکا کاملاً باز شوند، موجی از ادعاهای بیمورد درباره «دزدی گسترده رأی» در شبکههای اجتماعی به راه افتاد. جوئی منارینو، استراتژیست جمهوریخواه و تأثیرگذار پرو-Trump، بدون ارائه هیچ مدرکی، در حساب X خود مدعی شد که «مبالغهای از دزدی رأی» گزارش شده است و دموکراتها دارند کشور را میدزدند. این در حالی است که مشکلاتی مانند سیل در فلوریدا، قطعی برق در آریزونا و خرابی اسکنرها در نیویورک، دلایل کاملاً عادی و فنی داشتهاند؛ اما شبکهای از اینفلوئنسرها و سیاستمداران، هرگونه اختلال را به عنوان سند دزدی رأی استفاده میکنند.
از یک گشتار فنی تا طومار توطئهچینی آنلاین
در شهرستان وستچستر نیویورک، خرابی اسکنرهای رأی باعث توقف موقت فرآیند رایگیری شد. اگرچه مقامات محلی ابتدا مشکل را به ضخامت کاغذهای رأی نسبت دادند و سپس اعلام کردند که بهروزرسانی نرمافزار قدیمی دستگاهها باعث این مشکل شده است، اما این اخبار به سرعت در فضای مجازی تحریف شد. مرکز «همگانی آگاه» دانشگاه واشنگتن گزارش داد که پس از انتشار این خبر، حدود ۱۵۰ پست با فریمینگ توطئهطلبانه در هر دقیقه در X منتشر شد.
نقش اینفلوئنسرها و مقامات در شعلهافروزان خبرهای دروغ
- کیتی میلر (همسر استیون میلر، مشاور سیاستگذاری کاخ سفید) نوشت: «اینجوری بود که چپها انتخابات را میدزدند».
- لیز هارینگتون (سخنگوی سابق ترامپ) خواستار ممنوعیت دستگاههای رأی و محاکمه متهمان دزدی شد.
- لورا لومر (اینفلوئنسر MAGA) ادعا کرد دموکراتها در حال دزدی انتخابات در نیویورک هستند و همچنین به قطعی برق در آریزونا بهعنوان توطئه اشاره کرد.
چرا این تئوریها اینقدر پابرجا هستند؟
نظارت بر انتخابات و رفع مشکلات فنی، همیشه ریسکهایی دارد. اما آنچه این تئوریهای توطئه را زنده نگه میدارد، ساختاریزدن ذهنی طرفداران است. افرادی مانند «کارتن دreno» و «ماتریکس جی ام»، هر نوع مشکل کوچک را به «روش ماریکوپا» (اشاره به اتهامات کذب دزدی رأی در ۲۰۲۰) ربط میدهند. حتی کِریری لیک، کاندیدای پیشنهادی ترامپ برای سفیر جامیکا، که سابقه ادعاهای بیمورد درباره دزدی انتخابات ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ را دارد، در این موج شرکت کرد. در حالی که خود ترامپ در همان صبح مشغول شوخیهای نامگذاری استخر لینکلن به نام ترامپ بود، این شبکه از کاربران و مقامات، با انتشار مکرر تصاویر خرابی دستگاهها، حساسیت عمومی را به دزدی رأی هدایت کردند.
این الگو نشان میدهد که چگونه مشکلات خرد فنی، زیر سایه روایتهای غیرواقعی، به ابزار سیاسی تبدیل میشوند و اعتماد عمومی به فرآیندهای دموکراتیک تخریب میگردد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.