نقش و نگار: طرح این فرش به نام‌های «مرغی»، «عقابی» یا «پرنده‌ای» شناخته می‌شود. این مرغ‌های انتزاعی و هندسی که در متن قرمز فرش تکرار شده‌اند، نمادی از رهایی و برکت در فرهنگ عشایری هستند. هندسی بودن نقوش نشان‌دهنده ذهنی‌باف بودن آن است؛ یعنی بافنده بدون نقشه و با اتکا به حافظه و هنر خود آن را خلق کرده است.
– رنگ‌آمیزی: استفاده از رنگ قرمز لاکی (روناسی) در متن اصلی، حس گرمی و اصالت فوق‌العاده‌ای به فضا می‌دهد. تضاد این رنگ با حاشیه سرمه‌ای و استفاده از رنگ‌های سفید، نارنجی و آبی در جزئیات، باعث شده است که طرح‌ها به‌خوبی خود را نشان دهند.
– حاشیه: حاشیه فرش با گل‌های هندسی و نقوش موسوم به «اس» (S) یا «ورنداز» تزیین شده که در فرش‌های مناطق جنوب و غرب ایران بسیار رایج است و قاب زیبایی برای متن اصلی ایجاد کرده است.
بزرگنمایی
