نئون دون (Neon Don) از وکیل سابق همسرش خیلی عصبانی است. هر بار که فرصت میشود، در حالی که به طرفهای مقابل شلیک میکند، از او شکایت میکند. البته این شخصیت واقعیت ندارد؛ تصویر او تنها چند دقیقه پیش در یک بازی شوتر سبک سایبرپانک از بالا، توسط سرویس Google Labs به نام Playground ایجاد شده است. «دستت را از روی ماشه بردار! برندا همه چیزهای دیگر را برده است!» این جملهای است که نئون دون در حالی که در حال از بین بردن دشمنهای پیکسلی است، از زبانش خارج میشود.
Playground، که هفتگی اخیراً توسط گوگل راهاندازی شده، بخشی از Google Labs است؛ جایی که آزمایشهای هوش مصنوعی شرکت که هنوز به یک اپلیکیشن یا خدمات رسمی تبدیل نشدهاند، مستقر هستند. عملکرد آن شبیه Horizon Create متا است. این پلتفرم عملاً مانند «کدگذاری بر اساس حس» (vibe coding) برای ویدیو بازی عمل میکند. شما میتوانید با زبان ساده در یک رابط چتباتمانند توضیح دهید چه نوع بازیای میخواهید. سپس Playground یک نسخه کارآمد در مرورگر را برای شما میسازد. اگر اطلاعات تکمیلی یا فایلهای مرجع (تصویر، ویدیو یا مدل) دارید، میتوانید آنها را بارگذاری کنید، وگرنه تمام بصریها توسط هوش مصنوعی تولید میشوند.
ساخت سه بازی عجیب در یک روز: تجربهای برای غیرمتخصصین
فرآیند ساخت بازی بسیار ساده، گفتومگوپذیر و واکنشگر است. این ویژگی باعث میشود برای افرادی مثل من که مهارتهای کمی در توسعه بازی یا کدنویسی دارند، ایدهآل باشد. با سادهترین ایدهها، در یک روز، سه بازی قابل بازی، پایدار و نهچندان عالی را ساختم.
۱. Pork Drop: تتریس با خوکیهای بامزه
- ایده اصلی: «تتریس اما به جای بلوکها، خوکیهای بامزه».
- نتیجه: یک نسخه با مضمون مزرعه از تتریس که روی هر بلوک چهرههای کوچک خوک طراحی شده بود.
- ویرایش: با دستور «هر بلوک یک خوک است که به شکل بلوکهای تتریس خمیده شده، کمی لهیده شده اما هنوز بامزه»، به یک نسخه تمیزتر رسیدم. البته گاهی بلوکها شبیه خوکی با حالت T-posed و پاها از هم باز به نظر میرسیدند.
۲. Dinner Darling: مهمانی شام کابوسانگیز
ایده این بازی را همکارم، جی دایریت پیشنهاد داد: «مهمانی شام گلبرگهای گاهی» (توضیح: ارجاع طنزآمیز به مهمانی شام گی). نتیجه یک بازی دوبعدی با سبک Flash و گرافیک شبیه Bitmoji بود. شما در نقش جولیون، میزبان استرسزدهای قرار دارید که باید در زمان محدود، مینیاتوریهای خاص و مارتینی اسپرسو را برای مهمانهای خرابکار سرو کند.
- چالش: کنترلهای بازی پیچیدهتر از آن چیزی بود که فرض کرده بودم و نتوانستم به موقع غذای اصلی را سرو کنم.
- پایان بازی: «بحران مهمانی». همکارم جی دایریت از طرف دیگر دفتر فریاد زد: «دیدی؟ چون همجنسگرا نیستی، بازی را باختهای!»
- نقد:** همکار دیگر، ریس راجرز، از واقعبینی نبودن بازی (نبود گزینههای وگان یا بدون لبنیات) گلایه کرد.
۳. Neon Don: شوتر سایبرپانک با شخصیتپردازی سنگین
این بازی بیشترین زمان و تلاش را برد و از همه بازیهای من توسط بازیکنان تصادفی بیشتر بازی شده است. من از هوش مصنوعی خواستم یک بازی ریتمیک سایبرپانک بسازد که در آن نقش یک پیشپلیس «کاملاً طلاقگرفته» بازی میکنید. سپس خواستم سبک آن شبیه Hotline Miami باشد. نتیجه، یک شوتر آرکید از بالا با موسیقی Synthwave ضرباندار بود.
- شخصیتپردازی: هوش مصنوعی بر جزئیات دشمنان افزود: «ساختمانهای عریض و انبوه با شکمهای بیلیارز که درشتیشان به تنهای تاکتیکیشان فشار میآورد».
- سیستم دیالوگ: یک سیستم بیاحترامی متنی (snark) اضافه کردم که شخصیت اصلی با جملاتی مثل «شلیک کن! برندا همه چیزهای دیگر را برده است!» به نبرد پاسخ میدهد.
- مشکلات: گاهی بازیکن در موانع گیر میکرد یا دشمنها رفتار غیرمنطقی داشتند، اما با دستوراتی مثل «دون را بلندتر کن» یا «سنگینتر بزن»، سعی کردم آنها را اصلاح کنم.
محدودیتها و واقعیت پشت پرده
در نهایت، گوگل میزان استفاده شما از Playground را محدود میکند. هر بازی جدید و هر ویرایش، اعتبار شما را کم میکند. بنابراین، بسیاری از مشکلات بازیهای من هنوز پابرجاست. مثلاً میخواستم یک دکمه «دوچرخه به پشت» (Backflip) اضافه کنم، اما هوش مصنوعی آن را «دوگی فلیپ» (Doge flip) نامید که چیزی نبود که میخواستم، و نمیتوانستم آن را تغییر دهم چون اعتبارم تمام شده بود.
پلتفرم Playground میتواند جذاب و نسبتاً شهودی باشد، اما وقتی از میان بازیها رد میشوید، یک یکنواختی آشکار خودنمایی میکند. سبکهای مختلف بازی تقریباً منوی مشابه، موسیقی مشابه و گزینههای جنگی یکسانی دارند. این پلتفرم برای یک مدت کوتاه سرگرمکننده است، اما به زودی مشخص میشود که در ته، صرفاً «زباله هوش مصنوعی» (AI slop) است.
به وکیل همسر سابقتان بگویید تا باور کند!
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.