وقتی ویلیام شاتر، ستارهٔ ۹۵ ساله و بازیگر کاپیتان کراک، بر صحنهٔ سینمای ریجالتایماسکوئر برای نخستین نمایش نیویورکی مستند مأموریت ۶۰ ساله: چگونه استار تریک تلویزیون و جهان را تغییر داد قدم گذاشت، از اینکه مخاطبان این اثر را خواهند پسندید یا نه، مطمئن نبود. او با یک اذعان صادقانه و خندان گفت: «شاید بپسندید، شاید نه. اما مطمئن باشید فیلمی زیبا را میبینید که توسط کسانی ساخته شده که به این دنیای گریبانگیر عشق میورزند.»
این مستند که نوشته و کارگردانی مارک اهلتمان، طراح پادکست مشهور اینگلو ریوس ترکسپرت، است، تمرکز اصلی خود را بر سریهٔ اصلی استار تریک (۱۹۶۶-۱۹۶۹) گذاشته است. هدف اصلی فیلم، واکاوی تأثیرات فرهنگی عمیق این مجموعه و نشان دادن چگونگی شکلگیری آن در بستر اتمسفر سیاسی قرن بیست و یکم است. اهلتمان معتقد است که بسیاری از مخاطبان شگفتزده خواهند شد که متوجه میشوند چگونه رخدادهای دههٔ ۶۰ میلادی، مبنای فلسفی این اثر بزرگ را تشکیل داده است.
بازتاب آینه از دوران طلایی تلویزیون و جامعه
در طول تولید این فیلم، اهلتمان با دهها طرفدار برجسته و بازیگران اسطورهای گفتوگو کرد. از شاتنر و سیمون پگ گرفته تا ستارگانی مانند جانathan فریکس و برنت اسپینر از سریهٔ نسل بعدی. حتی مری لترامپ، نوهٔ رئیسجمهور و یک طرفدار قدیمی استار تریک، به جایگاه پیشگامان این مجموعه در نمایش تنوعبخشی در تلویزیون اشاره میکند، بهویژه حضور لیوتنانت اوهورا که توسط نیشل نیکلس بازی میشد.
یکی از بخشهای احساسبرانگیز فیلم، روایت گرج تیکای، بازیگر نقش سولو، از دوران اسارت اینتِرِنِیتکَمپِهای امپیرالیسم در جنگ جهانی دوم است. روایتهای شخصیتها مانند اسپاک نیز نشان میدهد که چگونه این شخصیتها برای جامعهٔ الجیبیتیق+ به قهرمانان و نمادهای هویت تبدیل شدند. این بافتهای اجتماعی ریشه در شخصیت جین رودنبری، سازندهٔ مجموعه، داشت که علیرغم فوت در سال ۱۹۹۱، همچنان اثرگذار است. رودنبری یک سرباز جنگ جهانی با دیدگاههای پیشگامانه بود که سالها در فضاهای محافظهکارانهای مثل ارتش ایالات متحده و پلیس لسآنجلس خدمت کرده بود.
کاپیتان کراک به عنوان نماد عصر جدید
اهلتمان تأکید میکند که «کاپیتان کراک از نظر مفهومی، جیکاای (دنی) در فضای بیرونی بود.» ایدئالهای جدیدی که از دیدگاه ریچارد نیگلجی بر سر «مرزهای نو» تعریف میشد، در واقع همان «مرزهای نهایی» بود که استار تریک به دنبال کاوش در آنها بود.
شاتنر که به عنوان تهیهکنندهٔ اجرایی این مستند هم فعالیت میکند، میگوید که در اوایل کار با این دیدگاه سیاسی مواجه نبود. «وقتی نقش را پیشنهاد دادند، فقط فکر میکردم یک شغل با حقوق ثابت پیدا کردهام. جادوی استار تریک سالها بعد رقم خورد.» بخشی از این جادو، نفوذ عمیق این مجموعه در زندگی واقعی افراد با پیشینههای مختلف است.
فلسفهٔ دوگانه و بازاندیشی دربارهٔ هوش مصنوعی
اهلتمان توضیح میدهد که موفقیت ماندگار استار تریک مدیون تنش خاصی در سیاستهای درونفابریکی مجموعه است. رودنبری بر مسائل اجتماعی آزادیخواه بود اما در زمینههای دفاعی بسیار سختگیر. «ما به فیذرها برای شکست کلینگونها نیاز داریم، اما به کشتاری متنوع معتقدیم. این دقیقاً همان چیزی است که استار تریک تعریف میکند.»
کرم دیون، بازیگر جیدین کراگ در سریهٔ آکادمی ستارهای، خاطرنشان میکند که بازی در نقش نخستین کاراکتر کِلیَنِجِیِگ بهطور شفاف، حس عمیقی را در بین مخاطبان برانگیخته است. او میگوید: «امیدوارم بتوانم پیامهای خصوصی را منتشر کنم، چون عشق و تأییدی که دریافت کردهام، افسارگسیخته است.»
اما شاید قابلتوجهترین نکته، نگاهی باشد که مجموعه به هوش مصنوعی دارد؛ نگاهی که در سال ۲۰۲۶ و با بحثهای داغ در مورد «اُپیونِکِجِننسِجَی» بهخوبی بهروز به نظر میرسد. اندروید دیتا از نسل بعدی، نسخهٔ آرمانیِ هوش مصنوعی بود. در اپیزود «عیارِ یک انسان»، چالشهای وجودی دیتا بررسی میشد: آیا او یک موجود مستقل است یا صرفاً یک مالکیت؟
برنت اسپینر که نقش دیتا را بازی میکرد، معتقد است که شکل مدرن هوش مصنوعی، از ماشین اندیشمند و مسئولیتپذیر او فاصله گرفته است. او با حسرت میگوید: «کاش هوش مصنوعی امروزی مانند دیتا بود: مسئول، واقعاً نگران بشریت، و متعهد به خدمترسانی به منافع بشر بهجای صرفاً دنبالکردن سودآوری.» این مستند تنها یک بازخوانی تاریخ تلویزیون نیست، بلکه دعوتنامهای است برای بازاندیشی دربارهٔ آنچه تکنولوژی و فرهنگ میتوانند برای انسانیت به ارمغان آورند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.