خنک ماندن در اوج گرما با باتری‌های خانگی رایگان

چهار تابستان پیاپی، برنامه ما در اوج روزهای گرم تابستان شبیه یک ماراتن طاقت‌فرسا بود. ما در طرح‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی ثبت‌نام کرده بودیم؛ برنامه‌ای که در آن شرکت برق به مشترکان پول می‌داد تا در ساعات اوج بار، وسایل پرمصرف را خاموش کنند. روش ما ساده اما عذاب‌آور بود: خانه را چند ساعت قبل حسابی خنک می‌کردیم و با شروع ساعات اوج مصرف، کولرهای گازی پنجره‌ای را از برق می‌کشیدیم و ساعت‌ها در گرمای کلافه‌کننده نیویورک عرق می‌ریختیم.

اما تابستان امسال ورق کاملاً برگشت. موج گرمای بی‌سابقه‌ای شهر را فرا گرفت که دمای هوا را به مرز ۴۰ درجه سانتی‌گراد رساند و شب‌ها را غیرقابل تحمل کرد؛ با این حال کولرهای ما بدون یک لحظه وقفه کار می‌کردند. این بار تفاوت بزرگ ما با گذشته، دو باتری خانگی جمع‌وجور و بی‌سروصدا بود که گوشه اتاق‌خواب و پذیرایی نشسته بودند و خنکی خانه‌مان را تأمین می‌کردند.

ایده جذاب استارتاپ Every Electric برای گذر از خاموشی

خانواده ما یکی از حدود ۱۰۰۰ خانوار نیویورکی بود که در طرح آزمایشی و کاملاً رایگان استارتاپ محلی Every Electric شرکت کردند. فرمول کار این شرکت بسیار ساده و کاربردی طراحی شده است:

• باتری‌های خانگی بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای درب منزل تحویل داده می‌شوند.
• باتری را مستقیماً به پریز برق معمولی دیوار متصل می‌کنید.
• دوشاخه کولر گازی پنجره‌ای به‌جای پریز، به خود باتری وصل می‌شود.

با این سازوکار، کولر گازی هنگام افت یا اوج پیک شبکه سراسری، برق موردنیازش را از ذخیره باتری تأمین می‌کند. نتیجه فوق‌العاده است: شهروندان در اوج گرما از هوای خنک لذت می‌برند، بار شبکه برق به شکل چشمگیری کم می‌شود و از همه جالب‌تر اینکه بابت همکاری در این طرح، از شرکت توزیع برق نیویورک (Con Edison) پاداش نقدی نیز دریافت می‌کنند.

تأمین آسایش خانه همگام با کمک به شبکه برق

اندرو وانگ (Andrew Wang)، یکی از بنیان‌گذاران و مدیرعامل شرکت، هدف اصلی این پروژه را این‌گونه خلاصه می‌کند: «اینکه توانستیم کولرهای گازی پرمصرف را بدون افت سطح آسایش و خنکی ساکنان از مدار شبکه برق خارج کنیم، تجربه‌ای فوق‌العاده رضایت‌بخش بود.»

از پژوهش دانشگاهی تا راه‌اندازی نیروگاه مجازی

ایده این فناوری زمانی جرقه خورد که اندرو وانگ و شریکش ریچارد می (Richard May)، در مرکز تحقیقات الکتروشیمی دانشگاه کلمبیا مشغول پژوهش‌های دوره‌ی پسادکتری بودند. آن‌ها ابتدا در سال ۲۰۲۳ استارتاپی به نام Standard Potential تأسیس کردند تا روی تجاری‌سازی باتری‌های سدیم-یون کار کنند.

با این حال، طولی نکشید که متوجه نیاز فوری شهرها به مدیریت پیک مصرف شدند و مدل کسب‌وکارشان را تغییر دادند. آن‌ها با استقرار هزاران باتری هوشمند در خانه‌های شهروندان، یک «نیروگاه مجازی» مقیاس‌پذیر ساختند؛ شبکه‌ای نامرئی از مخازن انرژی که در ساعات بحرانی، فشار سنگین را از روی دوش شبکه سراسری برمی‌دارد.