یکی از چالش‌های پیچیده‌ای که توسعه‌دهندگان خودروهای خودران، نهادهای تنظیم‌گر و عموم مردم با آن دست‌وپنصرجه‌گرد می‌کنند، تعیین سطح ایمنی فناوری خودران برای ورود به جاده است. تا به امروز، پاسخ به این پرسش عملاً بر عهده خود صنعت قرار داشته است؛ جایی که شرکت‌ها فناوری خودران خود را در کامیون‌های خودران، رباتاکسی‌ها و احتمالاً خودروهای مسافری شخصی (در آینده‌ای نزدیک) به کار می‌گیرند.
چالش تنظیم‌گری در عصر خودروهای خودران
در حال حاضر، هیچ آزمون استاندارد و موحدی وجود ندارد که عملکرد سیستم‌های رانندگی خودکار را در شرایط دنیای واقعی سنجش کند. ما برای دریافت گواهینامه رانندگی باید از آزمون‌های سخت عبور کنیم، اما برای خودروهای خودران چنین معادل یا ساختاری تعریف نشده است. بنابراین، راهی برای تشخیص «راننده ایمن بودن» یک خودروی خودران (AV) وجود ندارد، مگر اینکه از راهی برویم که اداره ایمنی اتوبان‌های بزرگراه ملی (NHTSA) در حال آن است.
نیاز به چارچوب فدرال جدید
استانداردهای فدرال ایمنی خودروی موتوری (FMVSS) که امروزه بر تولیدکنندگان خودرو حاکم است، برای خودروهایی مانند تسلا سایبرکاب یا رباتاکسی زوکس طراحی نشده‌اند. این خودروها فاقد تجهیزات سنتی و الزامی فدرال مانند پدال‌ها، فرمان و حتی آینه‌های کناری و عقب هستند. NHTSA در حال کار بر روی یک چارچوب فدرال برای خودروهای خودکار است که ایمنی را در اولویت قرار دهد، بدون آنکه از نوآوری جلوگیری کند یا اداره را مجبور کند با تصمیمات سیاستیِ واکنشی (مانند بازی ضربه به حواختن سوسک) رفتار کند یا تلاش کند آینده فناوری را پیش‌بینی نماید.
تحول صنعت: سرمایه‌گذاری‌ها و یکپارچگی‌های جدید
درحالی که دولت فدرال درگیر ایجاد چارچوب‌هاست، صنعت خودروهای خودران نیز با سرعت در حرکت است. اخیراً یک توافق‌نامه‌ای مهم بین NHTSA و انستیتو مهندسی آمریکا (SAE) برای راه‌اندازی ابتکار مشترک دولتی-صنعتی به نام ASCEND برقرار شد. هدف این طرح، تسریع در توسعه معیارهای عملکردی داده‌محور برای خودروهای خودران است. جاناثان موریسون، مدیر NHTSA، تأکید کرده که اولویت اصلی این کنسرسیوم، تعیین صلاحیت سیستم‌های رانندگی خودکار (ADS) است تا با آن، ساختار پراکنده قوانین ایالتهای مختلف را به یک استاندارد واحد تبدیل کنند.
- مِی موبیلیتی (May Mobility): این شرکت خودروهای خودران در حال برنامه‌ریزی برای عرضه اولیه از طریق ادغام با یک شرکت SPAC (ACP Holdings) است. این معامله می‌تواند بیش از ۳۰۰ میلیون دلار سرمایه با ارزش‌گذاری ۱.۴ میلیارد دلار به دست آورد. مِی موبیلیتی ادعا می‌کند که نخستین شرکت بورسی در آمریکا خواهد بود که کاملاً بر خدمات حمل‌ونقل مسافری خودران تمرکز دارد.
- بیپ و فریبی (Beep & Freebee): شرکت بیپ با فریبی، یک شرکت حمل‌ونقل عمومی درخواستی در میامی، ادغام شد. رهبری جدید توسط کوین راید (هم‌بنیان‌گذار بیپ) به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره خواهد بود.
- لوکسید موتورز (Lucid Motors): این سازنده خودروی برقی با پلتفرم موبیلیتی بولت (Bolt) همکاری‌ای برای استقرار حداقل ۲۵,۰۰۰ خودروی کاملاً خودران بسته‌بندی‌شده روی معماری جدید میان‌رده‌اش، برقرار کرد.
گام‌های کلیدی دیگر در این عرصه
توسعه خودروهای خودران فقط به رباتاکسی‌های شهری محدود نمی‌شود. در حوزه‌های دیگر نیز پیشرفت‌های محسوسی رخ داده است. برای مثال، جوبی آویاسیون (Joby Aviation) موفق شد پهپاد خودران خود را بدون مداخله انسانی بیش از ۳۱۰۰ مایل در سراسر آمریکا پرواز دهد. همچنین زوکس (Zoox) سرویس رباتاکسی خود را پس از توقف موقت به دلیل سیل در سان‌آنتونیو از سر گرفت و برنامه‌هایی برای گسترش به سینگاپور اعلام کرده است. این تحولات نشان می‌دهد که اگرچه چارچوب‌های ایمنی فدرال هنوز در حال شکل‌گیری هستند، صنعت در حال تجربه و گسترش عملیاتی‌های خود در دنیای واقعی است.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.