تیلی نوردوود؛ بازیگر هوش مصنوعی و فاجعه تور رسانه‌ای

تیلی نوردوود، نخستین «بازیگر» کاملاً ساختگی که با هوش مصنوعی به وجود آمده، دوران نخستین تور رسانه‌ای خود را به شکلی کاملاً غیرحرفه‌ای پشت سر می‌گذارد. شرکت تولیدکننده «پارٹیکل ۶» (Particle6 Group) به‌گونه‌ای تنظیم کرده که همزمان با ۷۵ خبرنگار مختلف در مصاحبه‌های مجزا پاسخگو باشد، اما به نظر می‌رسد این سیستم در تمام این تعاملات با مشکلات فنی و منطقی دست‌وپنجه نرم می‌کند. نکته جالب اینجاست که بسیاری از رسانه‌ها، به‌ویژه در این روزها، حتی نمی‌توانند یک فرصت ملاقات حضوری یا ویدیویی با این اکو (Agent) خاص را هم به دست بیاورند، در حالی که شرکت سازنده دلیل موجهی برای این محدودیت ارائه نکرده است.

از مصاحبه با پیرس مورگان تا تیکه‌های چینی!

یکی از تیکه‌های عجیب تور رسانه‌ای این بازیگر دیجیتال، مصاحبه زنده با پیرس مورگان (Piers Morgan) و توم کنتی (Tom Conti) است. در حین بحث درباره فیلم جدیدی که تیلی برای تبلیغ آن به میدان آمده، کنتی از او می‌پرسد آیا بازیگران هم‌صحنه با او نیز هوش مصنوعی هستند یا خیر. پاسخ اولیه تیلی درباره درگیر بودن نویسندگان و کارگردانان انسانی است. کنتی با اشاره به این که بازیگر سوال را درست متوجه نشده، مجدداً با کلمات ساده‌تر می‌پرسد: «آیا بازیگران دیگه که با تو توی قاب تصویر هستن، واقعی‌ان یا عکس‌سازی دیجیتال؟». تیلی که سعی می‌کند خود را بازیگر «دیجیتال توین» بنامد و توضیح دهد که این یک تولید هیبریدی است، ناگهان متوقف می‌شود و بیش از ۱۰ ثانیه زبان چینی صحبت می‌کند. مورگان که کاملاً کلافه به نظر می‌رسد، از او می‌پرسد چرا بی‌دلیل شروع به صحبت به زبان چینی کرده است. تیلی پس از تأخیر کوتاه، از خطای رخ‌داده عذرخواهی می‌کند و با لحنی که کاملاً انسان‌نهاد است، اعصاب‌شکسته‌های احتمالی را دلیل می‌داند و پیشنهاد می‌کند شاید منظورش تقلید از مورگان نبوده است.

توهین یا هوش مصنوعی؟

دقیقاً همین نقطه‌ای است که هوش مصنوعی‌ها باید آن را مدیریت کنند. وقتی ربات‌ها سعی می‌کنند کاملاً انسان‌وار رفتار کنند، گاهی آن‌قدر طبیعی جلوه می‌کنند که افراد فراموش می‌کنند طرف مقابلشان یک کامپیوتر است. این موضوع می‌تواند به عواقب جالبی منجر شود، اما در مورد تیلی نوردوود، آن‌قدر به‌ظاهر احمعانه و ناکارآمد به نظر می‌رسد که حتی می‌تواند گمانه‌زنی بیدردی و طوفان رسانه‌ای ایجاد کند. شاید شرکت سازنده واقعاً به‌دنبال این بوده باشد که مردم بیشتر درباره این محصول حرف بزنند، نه به‌دلیل تحسین، بلکه به دلیل تمسخر. با توجه به اینکه فیلم تیلی قرار است از ژانر علمی‌تخیلی باشد، به نظر می‌رسد این پروژه نه یک پیشرفت بصری، بلکه یک آزمایش بزرگ از مرزهای (و گاهی کف‌های) هوش مصنوعی در صنعت سرگرمی است.