جاستین فانلی، مدیر ارشد فناوری وزارت نیروی دریایی آمریکا، در سه‌و نیم سال گذشته تمام تمرکز خود را بر تسهیل فرآیند‌های تجاری برای شرکت‌های نوآور گذاشته است. او این تغییر را از حالت «دولت پدربزرگ» با نمودارهای اداری پیچیده به قیفی منظم توصیف می‌کند؛ جایی که شرکت‌هایی که نتایج ملموس ارائه دهند، به‌راحتی به پایگاه فناوری‌های سازمانی نیروی دریایی راه می‌یابند.
در مکالمه‌ای تازگی که در حین راه رفتن و با عجله برای سوار شدن به یک پرواز انجام شد، فانلی از هیجان‌زده شدن به خاطر یک دستور ماموریتی مبهم و فوری سخن گفت. او می‌گوید: «بهم گفتند در یک ساعت و پانزده دقیقه باید سوار هواپیما شوی. جایی که میری؟ نمیدانم! گفتند منطقستیک را حل می‌کنیم و در مقصد خبر میدیم. حتی برای یک شب هم نمیدانم کجا هستم.» این صحنه نمادین از سرعت و چابکی است که وی مدتی است برای نهادی که همواره با بوروکراسی شناخته شده، به دنبال ایجاد آن بوده است.
چرا نیروی دریایی لیست خریدهای آینده را منتشر می‌کند؟
فانلی توضیح می‌دهد که انتشار «سیگنال‌های تقاضا» به سرمایه‌گذاران، تأثیر عمیقی بر نحوه تفکر آن‌ها درباره برنامه‌های خرید دولت داشته است. این لیست‌ها که امسال با بازبینی چندین سرمایه‌گذار خطر ریسک‌پذیر (Venture Investor) آماده شده، نشان‌دهنده این است که نیروی دریایی قصد دارد شفاف‌سازی بیشتری ایجاد کند تا سرمایه‌گذاران حوزه فناوری بدانند کجا باید پول بگذارند تا دو سال دیگر با مشتری نهایی (نیروی دریایی) روبه رو شوند.
- حجم خرید: نیروی دریایی سالانه حدود ۱۵۰ میلیارد دلار خرج می‌کند، اما تمرکز فعلی بر «سرمایه‌گذاری مشترک» (Co-investment) است؛ یعنی همراهی با سرمایه‌گذاران خصوصی به جای چک نوشتن صرفاً برای پیمانکاران بزرگ قدیمی.
- مرحله شرکت‌ها: تغییر بزرگی در مرحله خرید رخ داده است. در گذشته، نیروی دریایی تحقیقات اولیه (Seed تا Series B) را می‌زد، اما اکنون عمدتاً از شرکت‌های مرحله Series D تا F خرید می‌کند و این کار را به سرمایه‌گذاران تجیعی تحویل داده است.
نمونه‌هایی از خریدهای اخیر و موفقیت‌های عملی
در میان خریدهای اخیر، یک قرارداد با ارزش ۵۶۲ میلیون دلار برای پهپاد سوخت‌دهی خودکار MQ-25 Stingray بسته شده است که برد ناوگان‌های شکاری را افزایش می‌دهد. همچنین، این نهاد از شرکت Armada برای سخت‌افزارهای محاسباتی لبه (Edge Compute) در کانتینرهای قابل حمل روی کشتی‌ها، و از Gecko Robotics برای بازرسی‌های رباتیکی که جایگزین کارهای خطرناک انسانی شده‌اند، استفاده کرده است.
یکی از مواردی که فانلی به آن افتخار می‌کند، جایگزینی سیستم دوربین‌های کشتی که چند سال تاخیر داشت، با دوربین‌های تجاری همراه با نرم‌افزارهایی از Applied Intuition بود. این تغییر نه تنها چهار سال از زمان تحویل کم کرد، بلکه گسترش آن را به کشتی‌های بیشتری نیز ممکن ساخت.
پنج ستون اصلی فناوری‌های مورد نیاز
لیست به‌روز شده که به صورت مشترک توسط دفتر مدیریت فناوری و رهبری تدارک ماموریت‌ها صادر شده، به پنج دسته کلی تقسیم می‌شود. اگر در حوزه دفاع یا امنیت فعالیت می‌کنید، این بخش‌ها نقشه راه شما هستند:
- هوش مصنوعی کاربردی (Applied AI): شامل یادگیری ماشین و نرم‌افزارهای عاملی (Agentic) برای تبدیل داده‌های خام به تصمیم‌گیری، ادغام حسگرها، هدف‌گیری خودکار و عملیات سایبری.
- علم اطلاعات کوانتومی: تمرکز بر کاربرد تکنیک‌های کوانتومی یا شبه‌کوانتومی برای ناوبری، ارتباطات امن و رمزنگاری، نه صرفاً ساخت سخت‌افزار کوانتومی.
- شبکه‌های پیشرفته (Advanced Networking): انتقال امن داده در محیط‌هایی که اتصال ضعیف یا قطع‌قطعی است، مانند کشتی‌های دور از ساحل یا شبکه‌های شرکا.
- عملیات طیف الکترومغناطیسی: فناوری‌هایی که طیف را حس و مدیریت می‌کنند و به جای پیکربندی ثابت، در شرایط پرتقابلیت (Contested) تطبیق می‌یابند.
- مهندسی دیجیتال و تبادل‌پذیری: زیرساخت‌هایی مانند APIهای باز، مهندسی سیستم‌های مبتنی بر مدل و معماری اعتبار صفر (Zero-trust) که اجازه می‌دهد سیستم‌های مختلف بدون نیاز به یکپارچه‌سازی سفارشی هر بار، با یکدیگر گفت‌وگو کنند.
نباید فراموش کرد که این لیست تعهد مالی قطعی نیست و بر اساس نیازهای کوتاه‌مدت و بلندمدت تغییر خواهد کرد. اما هدف اصلی، ایجاد یک جاده‌نقش روشن برای شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران است تا تصمیمات امروزشان در آینده‌ای نزدیک جایی مشخص در بدنه فناوری‌های نیروی دریایی آمریکا پیدا کند.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.