برای بیشتر آدمها، رفتن به Olive Garden یعنی یک وعده غذای دلچسب و تمام. اما برای «بردن سینکلر»، این رستوران زنجیرهای سالهاست چیزی فراتر از یک انتخاب معمولی است؛ رابطهای که از دوران کودکی شروع شد و در نهایت او را به یکی از معدود دارندگان کارت مادامالعمر پاستا رساند؛ امتیازی عجیب و وسوسهانگیز که فقط ۵۰ نفر در دنیا نصیبشان شده است.
سینکلر حالا به خاطر همین کارت خاص، دنبالکنندگان زیادی در اینترنت پیدا کرده؛ کسانی که با کنجکاوی ماجراهای او را دنبال میکنند و میخواهند بدانند داشتن چنین امتیازی واقعاً چه شکلی است.
لقبی که از نان استیک شروع شد
داستان علاقه سینکلر به Olive Garden به سالهای لیگ کوچک بیسبال برمیگردد. او تعریف میکند که یکبار برای جشن تولدش به این رستوران رفت، آنقدر غذا خورد که بازیاش را کامل از دست داد. همین ماجرا باعث شد یکی از مربیانش، با ترکیب حروف اول نام او، شماره پیراهنش و اشارهای به نانهای معروف رستوران، لقب «Breadsticks» را برایش انتخاب کند؛ لقبی که تا پایان آن فصل همراهش ماند.
همین علاقه کودکانه، با گذر سالها نهتنها از بین نرفت، بلکه به شکلی عجیب جدیتر هم شد.
کارتی که تاریخ انقضا ندارد
در سال ۲۰۱۹، سینکلر به چیزی رسید که برای طرفداران این رستوران تقریباً باورنکردنی است: Olive Garden Lifetime Pasta Pass. برخلاف کارتهای موقتی «پاستای بیپایان» که این برند از سال ۲۰۱۴ هر از گاهی عرضه میکند، این کارت طلایی تاریخ انقضا ندارد.
دارنده این کارت میتواند تا هر زمان که رستوران فعال باشد و خودش همچنان مشتری وفاداری بماند، از پاستا، مخلفات، نان استیک و سوپ یا سالاد استفاده کند؛ آن هم بدون محدودیت واقعی در تعداد دفعات سفارش. البته یک نکته مهم هم وجود دارد: این امتیاز فقط برای غذا خوردن در رستوران است و شامل ارسال نمیشود.
تفاوت کارت مادامالعمر با نسخههای معمولی
- کارت معمولی: محدود به یک بازه زمانی مشخص، مثل ۱۳ هفته
- کارت مادامالعمر: بدون تاریخ انقضا
- نسخههای معمولی: در تعداد بالا فروخته میشوند
- نسخه مادامالعمر: فقط در اختیار ۵۰ نفر در جهان قرار گرفته است
چطور این کارت را به دست آورد؟
ماجرا از یک پروموشن ویژه شروع شد. Olive Garden اعلام کرده بود ۵۰ نفر اولی که یک کارت موقت پاستا بخرند، میتوانند با پرداخت ۴۰۰ دلار اضافه آن را به نسخه مادامالعمر ارتقا دهند. سینکلر موفق شد یکی از همان ۵۰ نفر باشد.
او هنوز هم دقیق نمیداند فقط خوششانس بوده یا برند بهنوعی او را از قبل میشناخته است. خودش میگوید سالها با اکانت اینستاگرام Olive Garden شوخی و گفتوگوی دوستانه داشته و همین باعث شده برنده شدنش برایش کمی عجیب و حتی شبیه یک اتفاق غیرمنتظره به نظر برسد. خبر نهایی هم ظاهراً از طریق تماس تصویری یکی از مدیران بازاریابی شرکت به او داده شده است.
وبسایتی برای ثبت هر بشقاب پاستا
سینکلر حالا تجربهاش را فقط برای خودش نگه نداشته. او وبسایتی به نام LifetimepastaPass.com راهاندازی کرده و در آن، جزئیات دفعات مراجعه، محاسبههای مالی و حتی اطلاعات غذایی وعدههایش را ثبت میکند.
بخش جالبتر ماجرا اینجاست که او یک نظرسنجی بهروز هم در سایتش قرار داده تا کاربران مشخص کنند دفعه بعد چه سفارشی بدهد. به همین دلیل، دنبال کردن ماجراهای او برای خیلیها نزدیکترین تجربه ممکن به داشتن همان کارت افسانهای است.
چرا این ماجرا در اینترنت محبوب شد؟
- ایده داشتن یک کارت مادامالعمر غذا بهخودیخود جذاب و غیرعادی است
- سینکلر با لحن شوخطبع و صمیمی، تجربهاش را عمومی کرده است
- وبسایت او فقط روایت شخصی نیست و آمار و ارقام واقعی هم ارائه میدهد
- مخاطبها میتوانند در انتخاب سفارش بعدی او نقش داشته باشند
واکنش کارکنان Olive Garden
واکنش کارکنان رستوران به این کارت خاص، ترکیبی از شگفتی و سردرگمی بوده است. طبیعی هم هست؛ هر روز قرار نیست کسی با یک کارت طلایی وارد شود و حق تقریباً نامحدود سفارش پاستا داشته باشد. همین برخوردهای متفاوت، خود به بخشی از جذابیت داستان تبدیل شده و به محبوبیت او در فضای آنلاین کمک کرده است.
یک علاقه شخصی که به برندینگ تبدیل شد
داستان برادن سینکلر فقط درباره غذای رایگان یا پاستای بیپایان نیست. این ماجرا نمونه جالبی از پیوند میان فرهنگ اینترنت، وفاداری به برند و تبدیل یک علاقه شخصی به هویت آنلاین است. او با استفاده از یک امتیاز عجیب، توانسته روایتی بسازد که هم برای کاربران سرگرمکننده است و هم برای خود برند، تبلیغی زنده و مداوم به حساب میآید.
برای خیلیها، کارت مادامالعمر پاستای Olive Garden فقط یک ابزار تبلیغاتی هوشمندانه است؛ اما برای سینکلر، این کارت ادامه همان علاقهای است که از سالها قبل شروع شد؛ از یک جشن تولد، یک بازی از دسترفته و لقبی که بوی نان داغ میداد.
نظر، سوال یا تجربه خود را درباره این مطلب با سایر کاربران اوکالا به اشتراک بگذارید.