خوسلا ونچرز نخستین دفترش را در نیویورک افتتاح می‌کند

خوسلا ونچرز، یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌ها در سرمایه‌گذاری خطرپذیر سیلیکون‌ولی، قرار است پاییز امسال اولین دفتر خود را خارج از محدوده مشهور Sand Hill Road راه‌اندازی کند. این دفتر جدید در نیویورک و در خیابان ۱۴ قرار می‌گیرد؛ تصمیمی که برای شرکتی با ریشه عمیق در منلو پارک، اتفاقی مهم و متفاوت به حساب می‌آید.

کیت رابویس، از سرمایه‌گذاران باسابقه این شرکت، این خبر را در رویداد StrictlyVC تک‌کرانچ در وست ویلیج نیویورک تأیید کرد. او با لحنی طعنه‌آمیز درباره زمان آماده‌سازی دفتر گفت که ساخت آن ظاهراً در حال انجام است، اما تاریخ افتتاح پاییزی هنوز برای خودش هم کمی مبهم به نظر می‌رسد.

اهمیت این خبر فقط به افتتاح یک دفتر تازه محدود نمی‌شود. خوسلا ونچرز تاکنون حتی در سان‌فرانسیسکو هم دفتر نداشته و همین موضوع نشان می‌دهد ورود رسمی به نیویورک، یک تغییر استراتژیک جدی برای این شرکت است.

چرا افتتاح دفتر نیویورک برای خوسلا ونچرز مهم است؟

خوسلا ونچرز سال‌ها به حضور متمرکز در قلب اکوسیستم سرمایه‌گذاری کالیفرنیا شناخته می‌شد. حالا راه‌اندازی نخستین شعبه خارج از Sand Hill Road، نشانه‌ای از تغییر نگاه این شرکت به جغرافیای نوآوری و شبکه‌سازی است.

• این اولین دفتر خوسلا ونچرز خارج از منلو پارک است.
• مکان دفتر جدید در نیویورک و خیابان ۱۴ خواهد بود.
• افتتاح آن برای پاییز برنامه‌ریزی شده است.
• چند نفر از سرمایه‌گذاران شرکت، از جمله کیت رابویس، در این دفتر مستقر می‌شوند.

ویژگی متفاوت دفتر جدید: مرکز جلسات اجرایی

بخش جالب ماجرا فقط حضور چند سرمایه‌گذار در نیویورک نیست. رابویس می‌گوید این دفتر یک Executive Briefing Center یا مرکز جلسات اجرایی هم خواهد داشت؛ فضایی که قرار است ارتباط شرکت‌های پرتفوی خوسلا را با شرکت‌های بزرگ آمریکایی سریع‌تر و عملی‌تر کند.

طبق توضیح او، خوسلا ونچرز قرار است هر بار ۱۰ تا ۱۲ شرکت از پرتفوی خود را به این فضا بیاورد تا با یک شرکت Fortune 500 دیدار کنند؛ آن هم چهار روز در هفته. هدف روشن است: ایجاد فرصت برای اجرای پایلوت، جذب مشتری و باز کردن مسیر همکاری‌های تجاری.

به گفته رابویس، استارتاپ‌های پرتفوی از این مدل استقبال می‌کنند، چون نتیجه آن فقط شبکه‌سازی نیست و می‌تواند مستقیماً به قرارداد، مشتری و آزمایش محصول در مقیاس واقعی منجر شود.

این مرکز دقیقاً چه کمکی می‌کند؟

• ارتباط مستقیم استارتاپ‌ها با شرکت‌های بزرگ را ساده‌تر می‌کند.
• فرصت اجرای پروژه‌های آزمایشی و پایلوت را افزایش می‌دهد.
• می‌تواند مسیر جذب مشتری سازمانی را کوتاه‌تر کند.
• دفتر نیویورک را به فضایی فعال‌تر و کاربردی‌تر از یک شعبه اداری معمولی تبدیل می‌کند.

نقش جابه‌جایی کیت رابویس به ساحل شرقی

اعلام این خبر چند ماه بعد از آن مطرح می‌شود که خود رابویس به ساحل شرقی آمریکا نقل مکان کرد. او برای نزدیک‌تر بودن به همسرش، جیکوب هلبرگ، که در دولت آمریکا سمت معاونت وزارت خارجه در حوزه رشد اقتصادی، انرژی و محیط زیست را برعهده دارد، و همچنین فرزندانشان که در واشنگتن دی‌سی مستقر هستند، از کالیفرنیا به شرق آمریکا رفته است.

همین جابه‌جایی، یک پرسش مهم را هم پررنگ کرده: آیا نیویورک از نظر تراکم استعداد، به‌ویژه در حوزه فناوری، می‌تواند با منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو رقابت کند؟ پاسخ رابویس به این سؤال، یک «بله» یا «نه» ساده نبود.

نیویورک از نظر جذب استعداد فنی در چه وضعیتی است؟

رابویس معتقد است پاسخ این سؤال به سطح تجربه نیروها بستگی دارد. از نگاه او، نیویورک برای جذب نیروهای جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل، وضعیت بسیار خوبی دارد.

او به شرکت فین‌تک Ramp اشاره کرد؛ استارتاپی که بارها از آن حمایت کرده است. به گفته رابویس، این شرکت توانسته از میان فارغ‌التحصیلان تازه‌وارد و حتی از مسیر جذب کارآموزها، یک هسته قوی و متراکم از استعدادهای جوان بسازد.

جایی که نیویورک امتیاز دارد

• دسترسی به فارغ‌التحصیلان تازه‌کار و نیروهای سطح فردی بسیار مناسب است.
• شرکت‌ها می‌توانند از همان دوره کارآموزی، استعدادها را جذب و پرورش دهند.
• برای تیم‌سازی اولیه و رشد سریع، این مزیت می‌تواند تعیین‌کننده باشد.

چالش نیویورک: مهندسان ارشد و مدیران باتجربه

با این حال، رابویس درباره جذب نیروهای فنی ارشد خوش‌بین نیست. از نگاه او، پیدا کردن مهندسان ارشد و نیروهای در سطح معمار سیستم در نیویورک همچنان یک چالش جدی است. البته او اضافه کرد که شاید در شرایط فعلی صنعت فناوری، هر شرکت نسبت به گذشته به تعداد کمتری از این افراد نیاز داشته باشد.

به گفته او، اما بزرگ‌ترین گلوگاه برای شرکت‌ها فقط مهندسان ارشد نیستند، بلکه مدیران ارشد توانمند هستند؛ افرادی که بتوانند سازمان را در مرحله رشد هدایت کنند. مشکل در اینجا فقط کمبود عرضه نیست، بلکه به جغرافیا و سبک زندگی هم مربوط می‌شود.

اشاره رابویس این بود که وقتی یک شرکت به فرهنگ کاری حضوری متکی باشد، جذب مدیران ارشد پیچیده‌تر می‌شود؛ چون بسیاری از این افراد هنوز تمایل دارند در اکوسیستم قدیمی‌تر و جاافتاده‌تری مثل منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو باقی بمانند.

این تصمیم چه معنایی برای اکوسیستم استارتاپی دارد؟

افتتاح دفتر نیویورک توسط خوسلا ونچرز را می‌توان نشانه‌ای از تغییر آرام اما مهم در نقشه سرمایه‌گذاری فناوری آمریکا دانست. هرچند سیلیکون‌ولی همچنان مرکز اصلی بسیاری از شبکه‌های سرمایه و استعداد است، اما نیویورک بیش از گذشته خودش را به‌عنوان یک قطب جدی برای استارتاپ‌ها، به‌خصوص در فین‌تک و نرم‌افزار سازمانی، تثبیت کرده است.

برای خوسلا ونچرز، این دفتر فقط یک آدرس جدید نیست. اگر مدل «مرکز جلسات اجرایی» طبق برنامه پیش برود، نیویورک می‌تواند به پایگاهی برای تسریع همکاری میان استارتاپ‌ها و شرکت‌های بزرگ تبدیل شود؛ چیزی که در نهایت هم برای سرمایه‌گذار ارزش می‌سازد و هم برای شرکت‌های پرتفوی.

خلاصه ماجرا: خوسلا ونچرز با افتتاح نخستین دفتر خارج از Sand Hill Road، قدمی تازه در نیویورک برمی‌دارد؛ دفتری که قرار است هم میزبان سرمایه‌گذاران باشد و هم پلی میان استارتاپ‌ها و غول‌های شرکتی آمریکا.